Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3413 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Μετά τις γιορτές, Julio Cortazar

Κι όταν όλος ο κόσμος έφευγε και μέναμε οι δυο μας ανάμεσα σε άδεια ποτήρια και βρώμικα σταχτοδοχεία, τι όμορφα που ήταν να ξέρω πως βρισκόσουν εδώ σαν μια όαση, μόνη...

Συζήτηση με τον Θεό, Neale Donald Walsch

Να είστε ανοιχτοί, λοιπόν. Να είστε ανοιχτοί. Μην αποκλείετε την πιθανότητα μιας νέας αλήθειας επειδή έχετε βολευτεί με μια παλιά. Η ζωή αρχίζει εκεί που τελειώνει...

|Sandor Maral

Το λυπηρό μυστικό κάθε ανθρώπινης ύπαρξης: μια μεγάλη ανάγκη για τρυφερότητα, χωρίς την οποία δεν μπορεί να ζήσει.       Sandor Maral

Το σπίτι, Μάρα Μπολανάκη

Το ερωτικό τραγούδι μας να ενώνει τους ανθρώπους που κοιμήθηκαν χώρια ο ένας από τον άλλον.     *Το σπίτι, Μάρα Μπολανάκη

Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ Άλντινγκτον

Ήσουν εκείνο το μακρινό σικελικό φλάουτο Που πονά τη σκέψη μας ακόμα και τώρα. Ήσουν οι νότες Μίας απόμακρης ευφάνταστης θλίψης Που κάποιοι ελάχιστοι έβρισκαν όμορφη.   *Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ...

|Cesare Pavese

Εγώ από σένα αγαπούσα τα πάντα, όχι μόνο την ομορφιά σου, το οποίο είναι αρκετά εύκολο, αλλά ακόμα και την ασχήμια, τις άσχημες στιγμές σου. Μη το ξεχνάς.     *Cesare Pavese

|Jaime Saenz

Είμαι το σώμα που ζει μέσα σου, και είμαι εδώ, στο σκοτάδι, και σε πονώ, και σε ζω, και σε πεθαίνω, αλλά δεν είμαι...

|David Lodge

Ίσως αυτό είναι που ψάχνουμε όλοι: Επιθυμία που δεν διαλύεται στη συνήθεια.     *David Lodge

Αγκαλιά, Charles Bukowski

I am text block. Click edit button to change this text. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec...

Μερικές φορές το «συγγνώμη» δεν είναι αρκετό όταν η ζημιά έχει ήδη γίνει και...

Μερικές φορές το «συγγνώμη» δεν είναι αρκετό όταν η ζημιά έχει ήδη γίνει και οι πληγές είναι πολύ βαθιές, αφήνοντας σημάδια που ο χρόνος...