DUETS: «ένα γιατί δεν λέει να κοπάσει η σχισμή, στο νεαρό δένδρο»

Γράφει η Μαρία Πανούτσου

    2/12/2019

Σήμερα Duets Μια ακόμη συνάντηση

 Debora Veger

Και

Μαρία Πανούτσου


Still Life in Glass

Between two white gray bulging scales of the world
Hangs glass fruit of space
with white creased paper kernel
of a stiff angular sun.

Every day the white kernel sits in the flesh of glass,
bodies revolve, with faces like cool flat panes
and glass birds come and go, like lumps of identical days.
First dusk. Second gloaming.

Until a colorless flat rectangle of sound falls
out of the glass containers of bodies:
like a long sigh of glazen shards.

Now all encounters sound monotonous:
like spheres of colorless glass,
like flat panes of liquid glass.

Like a long sigh of cool glass.

D.V

 

Duets

Στον Ζυγό και οι δύο ή ένα παιχνίδι για δύο

Συνύπαρξη δυο ανθρώπων είναι δύσκολη. Ίσως η συνύπαρξη στο παιχνίδι, να γίνεται ευκολότερη. Η ιδέα των Duets ‘Στον Ζυγό και οι δύο ή ένα παιχνίδι για δύο’ μου γεννήθηκε όταν μια μέρα, σε ένα σχέδιο φίλου, θέλησα να ‘απαντήσω’ με ένα ποίημα και έτσι άρχισα να βλέπω σχέδια, φωτογραφίες, και μικρά κείμενα ως αφορμή, ως μια ηχώ, μια σκέψη, μια αίσθηση, του ‘άλλου’ ένα παιχνίδι σχέσης, με όσο γίνεται περισσότερη αθωότητα. Μια αθωότητα που κουβαλά την πονηριά του παιχνιδιού. Επιθυμητή συνύπαρξη στα Duets με υλικό που δημιουργείται ακριβώς για την συνεργασία αυτή.

Τα κείμενα που θα παρουσιάζονται και το υλικό, επιδιώκουμε το μεγαλύτερο μέρος να είναι  πρωτοεμφανιζόμενο στην στήλη αυτή, μια και το παιχνίδι ζητά ακριβώς, μια άμεση και στο παρόν δημιουργία και συνεργασία, δύο ανθρώπων.

Μαρία Πανούτσου.

Σχέδιο Νίκος Κουρουνιώτης

 

ΜαρίΑ  ΠανούτσΟυ

 

 

Γιατί

ένα γιατί δεν λέει να κοπάσει
η σχισμή, στο νεαρό δένδρο.

Η βροχή όταν την καλώ
και η νύχτα, φύλακας βουβός.

Το παράπονο λούφαξε, σε μια γωνιά
κι’ η κραυγή σιώπησε με αξιοπρέπεια.

Το παιδί σουφρώνει το χειλάκι,
ένας ήχος, όλο ευγένεια.

 

 Ο γείτονας ή με μια εκπνοή..

οι ήχοι από καρέκλα που μετακινείται
η πόρτα πόσες φορές ανοίγει και κλείνει
ένα βράδυ άκουσα ένα κλάμα
ένα άλλο βράδυ άκουσα τους βόγκους
δεν ξέρω αν ήταν από πόνο

ή από τον πόνο του έρωτα

ένα άλλο βράδυ με ξύπνησαν οι φωνές τους
άκουσα όλο τον καυγά
ευχάριστες μυρωδιές φτάνουν σε μένα
αναγνωρίζω όλο το μενού της βδομάδας
σηκώθηκα και ήπια καφέ θυμήθηκα έναν δικό μας καυγά

άφησα την γνώση μου παρακαταθήκη σε εκείνη την γειτονιά

θα με θυμούνται για πολύ καιρό
δεν θυμάμαι τι έλεγα
όπως και δεν θύματα τι έλεγαν οι γείτονες εκείνο το θλιβερό βράδυ
έμεινε, εκείνη η ένταση, εκείνοι οι τόνοι της απελπισίας

 

Σχέδιο Αλέξης Γεωργαντάς
Painting by Vogel’s friend and collaborator, Henryk Streng (1927)

 

DebΟra VogΕl

 

Για τον Πόθο/FUN DER BENKSHAFT

 

Σήμερα αγόρασα κίτρινα κεράσια,

που βγάζουνε μια νερουλή οσμή όπως κι’ ο πόθος.

 

Τα κεράσια ποτέ δεν γερνούν.

Τα κεράσια είναι δεκαέξι, δεκαεπτά χρονών.

 

Σήμερα μοιάζω με ένα κίτρινο κεράσι

και νοιώθω πάλι την μπαγιάτικη εκείνη κάπως γεύση

της περιπλάνησης στους νυχτωμένους δρόμους της πόλης

μαζί με κίτρινα φώτα.

 

Κάτι θα έπρεπε να συμβαίνει στον κόσμο κάθε βράδυ

κάτι να έρχεται

από τους τόσους διαδρόμους

που τόσοι άνθρωποι φτιάχνουν την μέρα.

 

Όμως το ίδιο όπως και πριν ένα χρόνο

όπως πριν δύο, το ίδιο όπως τρία χρόνια πριν

τίποτα δεν έγινε πάλι

την γεύση μόνο καταλάβαινα

τη νερουλή του πόθου.

Stanisław Ignacy Witkiewicz – Portret Debory Vogel

 

Ας πούμε αντίο/gezegnen

 

Το πέμπτο φθινόπωρο,
από τότε που μαζί μετράμε φθινόπωρα.
Τόσες και τόσες φορές
λιώσαμε
στου πάθους μέσα την κίτρινη φωτιά, στην γκρίζα γαλήνη.
Σύντομα θα’ ρθουν πάλι οι μέρες του Ελουλ,*
μαζί κι εκείνο το υγρό, το βαρύ γκρίζο
που τίποτα πια δεν ευθυμεί.
Και πάλι εμείς μονάχοι μας
πηγαίνουμε.
Στους ίδιους δρόμους μέσα τριγυρνάμε
χωρίς να συναντιόμαστε.

 

Σημ.
*Ο δωδέκατος μήνας του Εβραϊκού ημερολογίου.
Μετάφραση – Γιώργος Καρτάκης.

 

 

Βιογραφικά

Debora Vogel https://en.wikipedia.org/wiki/Debora_Vogel

https://en.wikipedia.org/wiki/Debora_Vogel

https://mosaicmagazine.com/picks/arts-culture/2019/08/deborah-vogel-a-multilingual-poet-and-critic-who-found-her-home-in-yiddish/

Max Weinreich Center Fellowship Lecture in Eastern European Jewish Literature

 

Γιώργος Καρτάκης  http://frear.gr/?p=26031

http://www.biblionet.gr/author/105936/%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

Στον Ζυγό και οι δύο ή ένα παιχνίδι για δύο: Σύλληψη, έρευνα, οργάνωση και εκτέλεση: Μαρία Πανούτσου.

Επιμέλεια: Αλεξία Κατσαβού.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροTo Τραγούδι της Ημέρας
Επόμενο άρθρο«Η αντανάκλαση της αναπηρίας στην Τέχνη» στο 2ο Φεστιβάλ του ΦΚΘ
Μαρία Πανούτσου
Η Μαρία Πανούτσου γεννήθηκε στην Αθήνα και υπηρετεί το θέατρο και την ποίηση από το 1979. Σπούδασε μουσική, χορό, θέατρο, ζωγραφική και φωτογραφία στην Ελλάδα, Αγγλία, Πολωνία. Έχει ταξιδεύσει για σπουδές και για συμμετοχή σε Διεθνή Φεστιβάλ θεάτρου, με το Θέατρο Τομή, στην Αγγλία, Σκωτία, Ρουμανία, Γεωργία, Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία, Ιταλία, Κύπρο. Έζησε στην παιδική της ηλικία στο Ιράκ, στην Κύπρο και στο Λίβανο. Ξεκίνησε πολύ μικρή το χορό και το θέατρο και με την πρώτη της σκηνοθετική δουλειά βραβεύτηκε με πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Ιθάκης. Σκηνοθεσίας, καλύτερης παράστασης, καλύτερης παρουσίασης νεοελληνικού έργου, βραβείο γυναικείου ρόλου και έπαινος ανδρικού. Τώρα ζει, εργάζεται και μοιράζεται την ζωή της μεταξύ Αθήνας, Κέας και Λονδίνου. Είναι απόφοιτος του Έκτου Γυμνασίου Θηλαίων. Διπλωματούχος της Σχολής Κλασσικού χορού Ε. Ζουρούδη. Διπλωματούχος της Επαγγελματικής σχολής Θεάτρου Αθηνών Έχει σπουδάσει στο GROTOWSKI LABORATORIUM στο Βρότσλαβ της Πολωνίας. Τελειόφοιτος του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών. Σπούδασε στο Open University of London Humanities - Ανθρωπιστικές σπουδές, και συμπλήρωσε την μελέτη της για την Αρχαία Ελληνική Τραγωδία με την παρακολούθηση: Αθηναϊκή Δημοκρατία, 5ος αιώνας, στο Open University of London. Παράλληλα με το θέατρο και την τέχνη η Μαρία Πανούτσου έχει εκδώσει 3 ποιητικές συλλογές, «ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ», «SALUADER» και «ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΔΑΚΤΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ ή ΟΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣΑΝΔΡΑ ΑΠΟ ΤΟ CITY» που έχουν εξαντληθεί και ετοιμάζει την έκδοση της νέας ποιητικής συλλογής με τίτλο «Η ΠΟΛΗ». Μελέτησε Ζωγραφική και Αγιογραφία με τον ζωγράφο Δ. Πάλμα, και Κεραμική με τον γλύπτη Ν. Σκλαβενίτη. Ζωγραφίζει από το 1982 και χρησιμοποιεί ποικίλα υλικά για τον σκοπό αυτόν. Δουλεύει τον πηλό κατασκευάζοντας έργα αποκλειστικά με το χέρι και όχι με τον τροχό. Με την Φωτογραφία και τις αρχές της κινηματογραφικής τέχνης, ασχολήθηκε την περίοδο 1980-90 όπου έγινε δεκτή και στο International Film school of London. Επίσης στο θέατρο παρουσιάζει θεατρικές παραγωγές όταν έχει να πει κάτι που την απασχολεί πολύ. Μελετά το ανέβασμα έργου του Σταμάτη Πολενάκη και του κύπριου ποιητή, Ανδρέα Τιμοθέου… Τελευταία θεατρική δουλειά της, 2015 με την παράσταση «Άσπρο Φως Ιστορίες έρωτα και αναρχίας» στο θέατρο Ειλισσός.