Ήρθες τυχαία, στη ζωή μου, για την οποία δεν ήμουν περήφανος και από εκείνη τη μέρα κάτι άρχισε να αλλάζει.
Μαζί σου, ανέπνεα καλύτερα, μισούσα τα πράγματα λιγότερο.
Θαύμαζα πιο ελεύθερα αυτό που αξίζει θαυμασμό.
Σε περιμένω, όπως εσύ περιμένεις εμένα.
Μη κλειστείς αν δεν αναγκάζεσαι. Ζήσε, λάμψε, αναζήτησε ό, τι είναι όμορφο, διάβασε ό, τι σου αρέσει –και, αν όταν έρθει η παύση, γύρνα προς εμένα, που θα είμαι πάντα στραμμένος σε εσένα.
*Επιστολή του Albert Camus προς τη Maria Casares
*Επίμ: Δ. Ντζαδήμα
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
