ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΑΠΛΑΣΗ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ – ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΖΟΖΕ ΣΑΡΑΜΑΓΚΟΥ

ΖΟΖΕ ΛΟΥΙΣ ΠΕΪΣΟΤΟ

«Κανένα βλέμμα»

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΑ πορτογαλικά

Αθηνά Ψυλλιά

Οι εκδόσεις Διάπλαση κυκλοφορούν το βραβευμένο βιβλίο του Πορτογάλου συγγραφέα Ζοζέ Λουίς Πεϊσότο «Κανένα βλέμμα».

Πρόκειται για έναν καθηλωτικό καμβά από άντρες και γυναίκες, που ζουν μέσα στην πείνα και τον κάματο, μα σημαδεύονται εξίσου από τον έρωτα, τη ζήλια, τη βία και την αναπόδραστη βιβλική τους μοίρα.

Το βιβλίο «Κανένα βλέμμα» έχει τιμηθεί με το Βραβείο Ζοζέ Σαραμάγκου.

Σ’ έναν τόπο πραγματικό και μυθικό, το Αλεντέζου της ανομβρίας και της μεγάλης ιδιοκτησίας γης, υπάρχει το όρος των ελαιών. Ό,τι εκτυλίσσεται εκεί το αφηγείται ένας άντρας που ζει σ’ ένα δωμάτιο χωρίς παράθυρα και γράφει. Γράφει μέχρι να τελειώσει ο κόσμος.

Και η αφήγηση χωρίζεται σε δύο ισομερή κεφάλαια. Ο κόσμος του πατέρα και ο κόσμος του γιου. Βιβλικά σχεδόν, ο γιος επαναλαμβάνει τα λάθη του πατέρα στην απεγνωσμένη προσπάθειά του να τα αποφύγει.

Στο μεταξύ στα παρακλάδια της πλοκής πρωταγωνιστούν απίθανα πρόσωπα: οι γηραιοί Σιαμαίοι δίδυμοι, ενωμένοι στο μικρό τους δαχτυλάκι, η ευφάνταστη μαγείρισσα που φιλοτεχνεί μαγειρικά γλυπτά, η τυφλή ιερόδουλη, τέταρτη γενιά τυφλών ιερόδουλων, αλλά και ένας δαίμονας που τελεί γάμους και βαφτίσια και σπέρνει τη διχόνοια.

Πρόκειται για ένα έργο που επιστρατεύει το ποιητικό ταλέντο του αναγνώστη. Το αίσθημα του πένθους και της απώλειας αποδίδεται με πρωτοφανή, σωματικό τρόπο, και αυτό μαζί με το παράδοξο των συμπλεκόμενων ιστοριών είναι το πιο δυνατό σημείο του έργου του Ζοζέ Λουίς Πεϊσότο.

 

*

 

Ο Ζοζέ Λουίς Πεϊσότο, ένας από τους πιο αναγνωρισμένους συγγραφείς της σύγχρονης πορτο-γαλικής λογοτεχνίας, γεννήθηκε στο Γκαλβέιας της Πορτογαλίας το 1974. Το 2001 τιμήθηκε με το λογοτεχνικό βραβείο José Saramago, το μεγαλύτερο βραβείο της Πορτογαλίας για νέους συγγραφείς, για το μυθιστόρημα Κανένα βλέμμα. Το 2007 έλαβε το βραβείο Cálamo Otra Mirada, το ισπανικό βραβείο καλύτερου ξένου μυθιστορήματος, για το μυθιστόρημα Νεκρο-ταφείο πιάνων. Για το μυθιστόρημα Βιβλίο έλαβε το ιταλικό βραβείο για το καλύτερο ξένο μυθιστόρημα, Libro dEuropa, το 2012. Το 2016, για το έργο του Γκαλβέιας, έλαβε το βρα-βείο Oceanos στη Βραζιλία, ως καλύτερο λογοτεχνικό έργο στην πορτογαλική γλώσσα για το 2015. Τα μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες. Έχει βρα-βευτεί επίσης για το ποιητικό του έργο, ενώ ασχολείται και με την ταξιδιωτική λογοτεχνία.

 

 

 

Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης

Εmail: kokolakispr@yahoo.gr και kokolakispr@gmail.com

 

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΑΠΛΑΣΗ
Κυριάκος Καραΐσκος
ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΤΡΙΚΟΥΠΗ 76, 106 80 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ.: 210-3808455, FAX: 210-3808445
 e-mail: info@diaplasibooks.gr
www.diaplasibooks.gr
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΑνθρώποι εξαιρετικοί
Επόμενο άρθροΈρωτας η σκληρή απελπισία |Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.