IANOS | ΚΥΚΛΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ «ΠΕΡΙ ΩΡΑΙΟΥ» ΣΤΟ CAFE ΤΟΥ ΙΑΝΟΥ

O ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΜΙΑΚΗΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΖΩΓΡΑΦΟ ΑΝΔΡΕΑ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟ

ΘΕΜΑ: Ο «ΣΚΛΗΡΟΣ ΤΟΠΟΣ» ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΒΙΩΝΕΙ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ;

 

Link Φωτογραφικού υλικού:

              https://cdn.ianos.gr/media/articles/galleries/a/n/andreas_sinopoulos.jpg

              https://cdn.ianos.gr/media/articles/galleries/8/3/83._2010_41_5x30_._.jpg

              https://cdn.ianos.gr/media/articles/galleries/_/9/_9._._._._2018_31_5x24_1_._.jpg

 

Την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου στις 18:00 ο επιμελητής της Αλυσίδας Πολιτισμού IANOS, Κώστας Καζαμιάκης στο πλαίσιο του κύκλου συζητήσεων «Περί Ωραίου» στο Cafe του ΙΑΝΟΥ, συνομιλεί με τον ζωγράφο Ανδρέα Σινόπουλο, με θέμα: Ο «σκληρός τόπος» της ζωγραφικής και πως τον βιώνει ο καλλιτέχνης;

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον ΙΑΝΟ της Αθήνας (Σταδίου 24) και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Λίγα λόγια για τον Ανδρέα Σινόπουλο

Ανδρέας Σινόπουλος. Ζωγράφος, Καθηγητής ζωγραφικής.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Σπούδασε Ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών – Εικαστικό Τμήμα, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με δάσκαλο τον Μ. Θεοφυλακτόπουλο. Παρακολούθησε, επίσης, μαθήματα Χαρακτικής στην ίδια σχολή με δάσκαλο τον Γ. Μήλιο και Ιστορία Τέχνης με τη Νίκη Λοϊζίδη. Η διπλωματική του εργασία (1993) βαθμολογήθηκε με Άριστα. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).

Ατομικές εκθέσεις: ΓΚΑΛΕΡΙ ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ – Χαλάνδρι, Αθήνα 1996, ΔΗΜΟΣΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΧΑΛΚΙΔΑΣ – Χαλκίδα 1996, ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΗΣ ΕΡΣΗΣ – Αθήνα 1999 και έχει συμμετάσχει σε δεκαεπτά ομαδικές (1990–2008) μεταξύ των οποίων: ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΙΛΕΑΝΑ ΤΟΥΝΤΑ – Αθήνα 1993, ΙΔΡΥΜΑ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ-ΧΟΡΝ – Αθήνα 1996, ΓΚΑΛΕΡΙ ΑΤΡΙΟΝ – Θεσσαλονίκη 1996, 1999, 2002, FONTAINE L’ EVEQUE GALLERY – Βέλγιο, F.L.E. 2002

Οι δύο πρώτες εκθέσεις περιελάμβαναν, αποκλειστικά, σχέδια καθώς και έργα με μονόχρωμη μελάνη, βασισμένα στην επαφή και το θαυμασμό του για την απωανατολική ζωγραφική, ενώ, στην τρίτη έκθεση, παρουσίασε έργα σε χρώμα. Από το 1999 διδάσκει ζωγραφική στο Εργαστήριο Ζωγραφικής του Δήμου Ζωγράφου στην Αθήνα. Το 2007 άρχισε να ζωγραφίζει κυρίως μη αναπαραστατικά, και μία μικρή επιλογή από αυτή τη δουλειά, την οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα, φωτογραφήθηκε το 2011 και το 2016.

Γράφει ο Ανδρέας Σινόπουλος

Μέχρι το 2007 πίστευα ότι η (παραστατική) ζωγραφική δικαιώνεται τελικά από το αποτέλεσμα ‒πως εκείνο μόνο έχει αξία. Το αποτέλεσμα ‒που διαρκεί λίγες στιγμές η οριστικοποίησή του‒ μου έδινε κάποια “αόριστη ικανοποίηση”, καθόλου όμως η διαδικασία με την οποία έφτανα έως εκεί. «Αόριστη ικανοποίηση», επειδή συνδεόμουν αβέβαια, και λίγο, με ότι ζωγράφιζα. Δεν πήγαζε κάποιο συναίσθημα από μέσα μου, δούλευα μόνο με τη γνώση. Σε αυτή την κατάσταση βρισκόμουν αμήχανος και όχι ευχαριστημένος. Τότε οδηγήθηκα, στο να αγνοήσω πλήρως τα ζωγραφικά ιδεώδη που είχα. Η βασική ιδέα ήταν να δουλεύω με όλη μου την ύπαρξη παρούσα, όχι αποκλειστικά με το μυαλό μου. Και για να συμβεί αυτό, χρειαζόταν να σχετιστώ με «όλη την ύπαρξή μου»…Περιορίστηκα σε τελείως στοιχειώδη μέσα, χαρτί και ένα ή δύο χρώματα. Δεν προκαθόριζα κανένα αποτέλεσμα την ώρα της ζωγραφικής, δεν έκρινα, δεν σκεπτόμουν τίποτα. Πλησίαζα στο άγνωστο ή μη αναγνωρίσιμο θέμα μου, έχοντας αμείωτη την ένταση με την οποία αναπτυσσόταν η ζωγραφική πράξη -από την αρχή μέχρι την ολοκλήρωση. Κάποιο συναίσθημα τα τροφοδοτούσε όλα αυτά. Ζωγραφίζοντας έτσι, βρισκόμουν σε έναν σκληρό τόπο, στον οποίον όμως, μπορούσα να υπάρχω σχεδόν ακέραιος. Η ζωγραφική δεν γινόταν βάσανο. Από την άλλη πλευρά, δεν εγκατέλειψα τις σπουδές, την παραστατικότητα, θα ήταν σαν να εγκαταλείπω (και να απομακρύνομαι από) την τέχνη μου, το θεμέλιο και το κριτήριο.

 

Η ζωγραφική του Ανδρέα Σινόπουλου έχει εικαστικές- ποιητικές αναφορές που μας οδηγούν στις απόψεις που ακολουθούν.

-Όλοι θέλουν να καταλάβουν τη ζωγραφική. Γιατί δεν προσπαθούν να καταλάβουν το κελάηδημα των πουλιών; Τους αρέσει η νύχτα, ένα λουλούδι, τόσα πράγματα γύρω τους, χωρίς να τα καταλαβαίνουν. Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να καταλάβουν τη ζωγραφική; Πάμπλο Πικάσο, 1881-1973.

 

-Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα. Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957.

-Η ζωγραφική είναι πολύ εύκολη όταν δεν ξέρεις να ζωγραφίζεις και πολύ δύσκολη όταν ξέρεις. Edgar Degas, 1834-1917.
-Αν ακούς μια φωνή μέσα σου να σου λέει «δεν μπορείς να ζωγραφίσεις», τότε οπωσδήποτε να ζωγραφίζεις, και η φωνή θα σωπάσει. Βίνσεντ Βαν Γκογκ, 1853-1890.

 

Λίγα λόγια για τον κύκλο συζητήσεων «Περί Ωραίου»

Από το 2015 που ξεκίνησε ο κύκλος συζητήσεων «Από το Αμπέλι στο Θέατρο», ο Κώστας Καζαμιάκης έχει συνομιλήσει με πλήθος εικαστικών καλλιτεχνών, φιλοσόφους, συγγραφείς, αρχαιολόγους καθώς και ανθρώπους του θεάματος στο Cafe του ΙΑΝΟΥ. Σε συνέχεια αυτών των επιτυχημένων κύκλων, το Σεπτέμβριο 2018 ξεκινά ο νέος κύκλος παρουσιάσεων με τίτλο: «Περί Ωραίου. Συζητήσεις για την Τέχνη, τη Λογοτεχνία, τη Φιλοσοφία, την Αρχαιογνωσία».

 

Χρήσιμες πληροφορίες

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιούνται στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΙΑΝΟΥ και θα προβάλλονται ζωντανά διαδικτυακά σ` όλον τον κόσμο.

Η είσοδος στις συναντήσεις είναι ελεύθερη

Οι εκδηλώσεις θα προβάλλονται ζωντανά και στο ianos.gr

IANOS | Σταδίου 24, Τ. 210 3217810, www.ianos.gr

Link Εκδήλωσης:

      https://www.ianos.gr/events/peri-wraiou-kostas-kazamiakis-andreas-sinopoulos-ekd.html

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροTo Τραγούδι της Ημέρας
Επόμενο άρθροNefelopetra “Corsari”Music-acrobatic performance στο El Convento Del Arte
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…