3ο Φεστιβάλ τέχνης,

      Νίκος Σκεπετζής

 

 

 

 

ΣΠΙΤΙ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Στο πλαίσιο του 3ου Φεστιβάλ τέχνης, Νίκο Σκεπετζή, Εγκαινιάζεται στις

21 Οκτωβρίου 2019 και ώρα 8 μ.μ. η έκθεση: Σύγχρονων Καλλιτεχνών με θέμα

«Τα ίχνη μιας ζωής»

επιμέλεια : Χρυσούλα Σκεπετζή

Συμμετέχουν οι: Κων/νος Ανδρώνης, Ειρήνη Βαζούκου, Αλέξανδρος Βούτσας, Βασιλάκου Αργυρή, Βασιλάκου Μαργαρίτα, Νίκος Γιαβρόπουλος, Καλλιόπη Γιατρουδάκη, Γιάννης Διαλινός, Στέλλα Δρυγιαννάκη, Γιώργος Θεοδώρου, Σταυρούλα Καζιαλέ, Γιάννα Καλή, Βίκυ Καμένου, Γιώργης Καπελώνης, Κάλλη Καραδάκη & Γιάννης Δραμιτινός, Μανώλης Καραταράκης, Καλλιόπη Κουκλινού, Πένυ Κορρέ, Στέλλα Κουκουλάκη, Δημήτρης Λάμπρου, Ευστρατία Μαχαιρίδη, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Κων/να Μπολιεράκη, Ισμήνη Μπονάτσου, Χαρούλα Νικολαϊδου, Κώστας Παγωμένος, Χριστίνα Παπαιωάνου, Σύλβια Πετσούρα, , Βασίλης Σολιδάκης, Φοίβος Σοφικίτης, Χρυσούλα Σκεπετζή, Νίκος Σταθόπουλος, Γιάννης Στεφανάκις, Ισαβέλα Στυλιανού, Μαρία Τσουκνάκη, Μιχαήλ Φαλκώνης, Αντώνης Φραντζεσκάκης,

Διάρκεια έκθεσης: 21-10-2019 έως  3 -11-2019              

Ώρες λειτουργίας: 6 – 10 μ.μ.

Είσοδος: ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Το παρελθόν είναι πάντα δυναμικό. Βιώνεται, αναμορφώνεται και ερμηνεύεται συνεχώς σε κοινωνικό, ιστορικό, αλλά και προσωπικό επίπεδο. Η μνήμη αναπολεί, αλλά και αναζωογονείται. Έχει παρουσία και επιρροή στο παρόν μας αφού είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητάς μας. Τα ίχνη της ζωής μας επεξεργάζονται παρελθόντα βιώματα, συναισθήματα και εμπειρίες που σχετίζονται με το θάνατο, την ατομική και συλλογική μας ιστορία, κατ εξακολούθηση. Η μνήμη συχνά σκοντάφτει στο σκοτάδι και αργεί να βρει την έξοδό της από τον λαβύρινθο της σιωπής. Η μνήμη είναι συχνά πηγή οδύνης. Και η οδύνη είναι η πρώτη ύλη της τέχνης. Ίσως οι θεμελιώδεις λειτουργίες της τέχνης.

Ευχαριστώ από καρδιάς και εκτιμώ όλους τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες, που με την εμπιστοσύνη τους εμπλουτίζουν με το έργο τους το φεστιβάλ και ιδιαιτέρως ευχαριστώ την ΚΕΔΗΡ και τον Δήμο Ρεθύμνου που υπό την αιγίδα του φιλοξενεί και υποστηρίζει όλες τις δράσεις του φεστιβάλ στο Σπίτι του Πολιτισμού.
Η επιμελήτρια του Φεστιβάλ:  Χρυσούλα Σκεπετζή
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο«Πεζή Οχούμενη» της Αγγελικής Πεχλιβάνη |3ο Φεστιβάλ τέχνης “Νίκος Σκεπετζής”
Επόμενο άρθροTo Tραγούδι της Ημέρας
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.