''H έκθεση με τα πορτρέτα μοιάζει σαν να μην έχει πρόσωπα, μόνο μπογιά κι αναρωτιέσαι ξαφνικά, γιατί στο καλό τα ’φτιαξε κάποιος ετούτα.
Κοιτάζω εσένα...
Όταν κατεβαίνεις μετά τον έρωτα
ζυγιάζεσαι, ώρες σε κοιτώ
να περνάς μια-μια τις σφαίρες
του ορατού
και ξέροντας την Κόλαση
να ξαναγυρίζεις στη γη.
Τα μπλε και τα αεράκια
μισοπεθαίνον στα...
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.Εντάξει