Αρχική Ετικέτες Γιάννης Κοντός

Ετικέτα: Γιάννης Κοντός

Δεν με χωράει το σώμα μου, Γιάννης Κοντός

Δεν με χωράει το σώμα μου. Θέλω να επεκταθώ, να φύγω. Ανοίγω τη βρύση. Τρέχει το νερό.  Τρέχει η νύχτα. Σκύβω να πιω, να ξεχάσω. Κτυπάω πάνω στο...

|Γιάννης Κοντός

Να έχεις ελεύθερες λέξεις στο σπίτι, να σου κελαηδούν, να φεύγουν οι μανταρινιές από τον παράδεισο και να ζηλεύει η γειτονιά.   Έτσι απλά είναι όλα.

Πώς να σε πάρει ο ύπνος, Γιάννης Κοντός

Πώς να σε πάρει ο ύπνος με τέτοιες μυρουδιές ένα γύρο σου; Θαμμένοι σ’ ένα σπίτι αποστειρωμένο, μέσα σε γάζες και στο οινόπνευμα. Ακουμπισμένοι στο γραμμόφωνο που παίζει τα...

Ο αθλητής του τίποτα, Γιάννης Κοντός

Τρέχει. Τρέχει με αντίθετο άνεμο. Περνά βουνά, λίμνες, πόλεις. Δυσκολίες και δυσκολίες. Φωτιές, πολέμους, γκρίνιες, οικογένειες. Λίγες ομορφιές όταν σταματάει να πιει νερό. Τις βλέπει για λίγο, τις...

Πρόκες στα σύννεφα, Γιάννης Κοντός

Ξετυλίγω την ιστορία μου, και σε κλείνω σπίτι, σε κοιμίζω. Τα φώτα του δρόμου χαμηλά. Μια εφημερίδα πεταμένη δείχνει τη διάθεση της στιγμής.   Μυγδαλιές ανθίζουν απότομα, οι αδελφές σου δακρύζουν. Εσύ...

|Γιάννης Κοντός

Xρειάζονται οι απαλές κινήσεις Όταν αποφασίσεις να ξεχωρίσεις Τη ζωή σου από τους άλλους.    

Η λύπη του έρωτα, Γιάννης Κοντός

Σ’ ακούω με όλους τους πόρους μου να τρέχεις σε ξένες πόλεις, με ρούχα χάρτινα κάνοντας ένα θόρυβο που προμηνύει μεγάλη θάλασσα. Επιστρέφω στο κλειστό κύκλωμα της ζωής μου....

Ράλι, Γιάννης Κοντός

Σήμερα οδηγώ πολύ νευρικά  και με μεγάλες ταχύτητες την πολυθρόνα μου. Ήδη έχω σπάσει τρεις φορές  το φράγμα του νέφους.  Έχουν σακατευθεί, έχουν σκοτωθεί πολλοί σωσίες μου. Έμεινα μόνος....

Η λύπη του έρωτα, Γιάννης Κοντός

Σ’ ακούω με όλους τους πόρους μου να τρέχεις σε ξένες πόλεις, με ρούχα χάρτινα κάνοντας ένα θόρυβο που προμηνύει μεγάλη θάλασσα. Επιστρέφω στο κλειστό κύκλωμα  της ζωής μου....

Top

Ποίηση, ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ

χρειάζεται πολλή απελπισία δυσαρέσκεια και απογοήτευση για να γράψεις λίγα καλά ποιήματα. δεν μπορεί ο καθένας ούτε να την γράψει ούτε να την διαβάσει.  

|Virginia Woolf