Έξω αιώνια βρέχει, έξω ερημιά∙
θαρρώ πως χάθηκα για πάντα.
Με ζώνη πάλι ο φόβος, με κυκλώνει.
Πύρινη γλώσσα απειλεί το σπίτι μου.
Το παίρνει, το αιωρεί πάνω...
Έχοντας τις ίδιες μνήμες
εκείνες των ενστίκτων
απομείναμε δύο
αγαπηθήκαμε
κατηφορίσαμε μουσκεμένοι από λύπη
και με λίγο χαρτί σκουπίσαμε τα χυμένα μας δάκρυα
ψιθυρίσαμε στο αυτί συνθέσεις απλότητας
κι αναμετρηθήκαμε με...
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.Εντάξει