Ετικέτα: Λέξεις Διάφανες

7.57. Μόνως φιλεῖν τὸ ἑαυτῷ συμβαῖνον καὶ συγκλωθόμενον˙ τί γὰρἁρμοδιώτερον;   Μονάχα ν' αγαπάς αυτό που σου συμβαίνει κι συνυφασμένο με τη μοίρα, τι πιο αρμονικό;  

Πες τους από μένα, πες τους από τα δάκρυά μου, ότι επιμένω ακόμη πως ο κόσμος είναι όμορφος.      

Για να είσαι μεγάλος, να είσαι ακέραιος: Τίποτε Δικό σου να μην υπερβάλλεις ή να μη διαγράφεις. Να είσαι όλα σε κάθε πράγμα. Να βάζεις όσα...

Κάθε τυχερότερη από τις τυχερές ημέρες που σ' έχω αγαπήσει...   Θα σ' αγαπώ, σε αγαπώ.  

7.58. Ἐφ ἑκάστου συμβάματος ἐκείνους πρὸ ὀμμάτων ἔχειν, οἷς τὰαὐτὰ συνέβαινεν, ἔπειτα ἤχθοντο, ἐξενίζοντο, ἐμέμφοντο˙ νῦνοὖν ἐκεῖνοι ποῦ; οὐδαμοῦ. τί οὖν; καὶ σὺ θέλεις...

Ου το ζην περί πλείστου ποιητέον, αλλά το ευ ζην. Αυτό που αξίζει δεν είναι να ζεις για να αποκτήσεις περισσότερα αλλά να ζεις καλά.   *   Αγαθώ...

Να 'σαι καλή, να 'σαι καλή, να 'σαι πάντα καλή. Και πότε - πότε να 'σαι έξυπνη. Όμως να μην είσαι ποτέ πολύ καλή,...

Θα με καταλάβεις όταν πονέσει η ψυχή σου όπως σε μένα.      

Κι είμαι κοντά σου, είμαι κοντά σου, είμαι πολύ κοντά σου, σου λέω, πάντα, παντού αλλά τι κρίμα που δεν σ' αγγίζω, που δεν σε βλέπω.      

(384-322 π.Χ.) Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος   Ουδείς γαρ ον φοβείται φιλεί. Κανένας δεν αγαπάει αυτόν που φοβάται.