Ετικέτα: Λέξεις Διάφανες

Ι Νʼ ακούς πάντα Νʼ ακούς το μεγάλωμα της νύχτας Νʼ ακούς των χεριών τον ψαλμό το ξεκόλλημα της πέτρας απʼ τον τοίχο Νʼ ακούς το φυτό που...

Κι ὄχι αὐταπάτες προπαντός. Τό πολύ-πολύ νά τους1 ἐκλάβεις σά δυό θαμπούς προβολεῖς μές στήν ὁμίχλη Σάν ἕνα δελτάριο σέ φίλους πού λείπουν μέ τή μοναδική λέξη: ζῶ. «Γιατί», ὅπως πολύ...

1947 - 20 Αυγούστου 2011 Έτσι μου είχε μάθει ο ίδιος. «Μετά από κάθε γιατί να ψάχνεις το γιατί των γιατί. Εκεί θα βρίσκεις πάντα πάνω από τη...

«Είμαι όλος το σώμα σου το σωματικό και το ασώματο»   *Εκδόσεις Γαβριηλίδης.

«Αν διψάσεις εγώ θα σου γίνω νερό»        

17 Σεπτεμβρίου 1931 - 6 Αυγούστου 1996 Φύγε. Το κορμί σου είναι πολύ υπαρχτό. Τούτη η μουσική που γλιστράει απ’ τα χέρια σου κι ανακατεύεται με τη...

|18 Φεβρουαρίου 1931- 5 Αυγούστου 2019| Είναι φίλη του νου μου. Με μάζεψε. Τα κομμάτια που είμαι, τα μάζεψε και μου τα ξαναέδωσε με τη σωστή...

4 Αυγούστου   Ω η μυστική αγωνία και το σπαρτάρισμα του κορμιού Σου απάνω σεντόνια! Είχες την αγωνία των θυμάτων που σέρνονται στον βωμό. Και στα...

Πάντα θα ελπίζω οτι ανάμεσα στους ανθρώπους που τους ρήμαξε η τρομερή ευκολία, θα συναντήσω απαλές ψυχές με τρόπους.

“Ένα κρεβάτι και να είναι Αύγουστος και ξέρω εγώ να ξαναζήσω” Χρίστος Λάσκαρης