Ετικέτα: Λέξεις Διάφανες
|Giovanni Verga
Βλέπεις, η καρδιά κουράζεται κι
εκείνη, και φεύγει κομμάτι
κομμάτι όπως χαλάνε τα παλιά
ρούχα στη μπουγάδα. Τώρα
μου λείπει το κουράγιο, και
οτιδήποτε μου προκαλεί φόβο.
Νομίζω ότι μου...
Συννεφούλα μου, Σταύρος Σταυρόπουλος
ΒΡΆΔΥ, μετά τη βροχή. Ακούω το θρόισμα που κάνουν τα βήματά μου στη βρεγμένη άσφαλτο. Από πάνω κρέμεται ο ουρανός σα χάρτης. Προσπαθώ να...
Έλενα ή Η Θάλασσα του Καλοκαιριού, Χουλιάν Αγιέστα
Δεν μιλήσαμε άλλο. Προχωρούσαμε κοντά-κοντά, μόνοι μέσα στη σιωπή του δειλινού. Προχωρούσαμε μόνοι μέσα στη σιωπή του κόσμου. Μόνοι μέσα στη σιωπή του χρόνου....
‘Ανθρωπε άκου!, Andrei Tarkovsky
Άνθρωπε, άκου!
Μέσα σου νερό, φωτιά, και μετά στάχτες.
Κάνω μια νέα συμφωνία με τον κόσμο.
Πρέπει να έχει ήλιο τη νύχτα και χιόνι τον Αύγουστο.
Τα μεγάλα...
«Η αγαπημένη του εποχή», Χρίστος Λάσκαρης
Το καλοκαίρι είναι η αγαπημένη του εποχή – όχι τόσο για τα φρούτα του, όσο γι’ αυτούς τους μακρινούς περίπατους μέσα στο βράδυ, εκεί...
|Κική Δημουλά
Ναὶ μοῦ δίνετε σᾶς παρακαλῶ τὴ μαμά μου;
Τί ἀριθμὸ πῆρα; Τὸν οὐρανὸ αὐτὸν μοῦ ἔχουν δώσει. Δὲν εἶναι κεῖ;
Μπορῶ νὰ τῆς οὐρλιάξω ἕνα...
|Pablo Neruda
ήμουν δικός σου, ήσουν δική μου. τι άλλο;
μαζί κάναμε μια γωνιά του δρόμου όπου πέρασε η αγάπη.
*Pablo Neruda
Αυτός ο Ήλιος, του Κώστα Γαρίδη
Αυτός ο ήλιος σήμερα δεν είναι / ήλιος που να μπορεί κανείς να σου τον στείλει. / Είν' ένας ήλιος κίτρινος βασανισμένος ήλιος /...
Top
Αν με ξεχάσεις, Pablo Neruda
Aν με ξεχάσεις…
Ένα
θέλω να ξέρεις.
Ξέρεις πώς είν’αυτό:
κοιτάζω
το κρυστάλλινο φεγγάρι, το κόκκινο κλαδί
του αργού φθινοπώρου στο παράθυρό μου,
αγγίζω
πλάι στη φωτιά
την ατάραχη στάχτη
ή το ρυτιδωμένο σώμα...
