Αρχική Ετικέτες Μαρία Πολυδούρη

Ετικέτα: Μαρία Πολυδούρη

Koντά σου, Μαρία Πολυδούρη

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι. Κοντά σου είναι η γαλήνη και το φως. Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός. Κοντά σου η...

Μόνο γιατί μ’ ἀγάπησες, Μαρία Πολυδούρη

Δέν τραγουδῶ, παρά γιατί μ' ἀγάπησες στά περασμένα χρόνια. Καί σέ ἥλιο, σέ καλοκαιριοῦ προμάντεμα καί σέ βροχή, σέ χιόνια, δέν τραγουδῶ παρά γιατί μ' ἀγάπησες. Μόνο γιατί μέ...

Κοντά σου, Μαρία Πολυδούρη

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι. Κοντά σου είναι η γαλήνη και το φως. Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.   Κοντά σου η...

Σαν σήμερα γεννήθηκε η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη 

(1 Απριλίου 1902 - 29 Απριλίου 1930) Γιατί μ’ αγάπησες  Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε...

Όνειρο, Μαρία Πολυδούρη

Άνθη μάζευα για σένα στο βουνό που τριγυρνούσα. Χίλια αγκάθια το καθένα κι όπως τα ‘σφιγγα πονούσα. Να περάσεις καρτερούσα στο βοριά τον παγωμένο και το δώρο μου κρατούσα με λαχτάρα...

KΑΡΥΩΤΑΚΗΣ – ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ: Ο Πεισιθάνατος στην καρδιά μιας Πρέσβειρας της ζωντανής...

KΑΡΥΩΤΑΚΗΣ – ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ Ο Πεισιθάνατος στην καρδιά μιας Πρέσβειρας της ζωντανής ζωής     Ήταν ένα διαβολεμένο ερωτικό δίπολο που διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη. Έμενε...

Γιατί μ’ αγάπησες, Μαρία Πολυδούρη

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες. Μόνο γιατί με...

Γιατί μ’αγάπησες, Μαρία Πολυδούρη

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες. Μόνο γιατί με...

Δε θα το πούν, Μαρία Πολυδούρη

Δε θα το πούν, ο πόνος μου πώς άνθισε παρά τα λυπημένα μου τραγούδια. Σαν πεταλούδες οι χαρές με σίμωναν γιατί ήμουν δροσερή σαν τα λουλούδια. Δε θα...

Στροφές, Μαρία Πολυδούρη

Στο πλαίσιο του παράθυρου προβάλλει το πάρκο πρωινό’ δε φέγγει ακόμα. Αχ, πόσες υποσχέσεις δε μοιράζει της εαρινής αυτής αυγής το στόμα που σ’ένα απλό χαμόγελο χαράζει. Και κατοικεί...

Top