Ετικέτα: Ologramma

Η μοναξιά… δεν έχει το θλιμένο χρώμα στα μάτια της συννεφένιας γκόμενας. Δεν περιφέρεται νωχελικά κι αόριστα κουνώντας τα γοφιά της στις αίθουσες συναυλιών και στα παγωμένα μουσεία. Δεν είναι...

Κείμενα Ανησυχίας   Γράφει η Μαρία Πανούτσου   Ένα  αφιέρωμα Κατσίκας  Πασχάλης H χρωματική ποίηση του Πασχάλη Κατσίκα     ΑΓΓΙΣΤΡΟ Χαίρομαι στον κόσμο τούτο που ’χω μιαν άγκυρα Αν δεν υπήρχες ίσως να ήμουν ο Χάνιμπαλ ίσως...

Οι ήρωες είναι πάντα ευγενικοί. Κάνουν πως, τάχα, λεπτομέρειες δε θυμούνται... Κι όταν η νύχτα τους σκεπάζει με σιωπή, Πετάν’ το θρύλο στα πουλιά κι αποκοιμιούνται...    

(FROM THE GARDEN)   Έλα, αγάπη μου, Συλλογίσου τους κρίνους. Έχουμε λίγη πίστη. Μιλάμε πάρα πολύ. Κάνε πέρα τη μπουκιά σου από λέξεις Κι έλα μαζί μου να παρατηρήσουμε Τους κρίνους ν’...

Θέλω να μείνω στη σιωπή, ώσπου να μη σε νιώθω πια. Χωρίς τα χέρια τους να μ' ακουμπούν και φίλους να 'ρχονται πολύ κοντά. Να θαυμάζω την αθωότητα...

Να είναι η άνοιξη που κάνει τάχα τόσο όμορφες τις στιγμές που διαδέχονται η μία την άλλη να παρουσιάζονται σαν ποτέ ξανά να τις έχει νιώσει έτσι...

(πρόσθια ὄψις) Τὰ µαλλιά της εἶναι σὰν χαρτόνι καὶ σὰν ψάρι τὰ δυό της µάτια εἶναι σὰν ἕνα περιστέρι τὸ στόµα της εἶναι σὰν τὸν ἐµφύλιο πόλεµο (στὴν Ἱσπανία) ὁ λαιµός της...

Οι άνθρωποι μένουν πολύ λίγο μαζί, ελάχιστα, ξοδεύοντας όλο τον υπόλοιπο χρόνο που βρίσκονται τυχαία στο ίδιο μέρος με το να θυμούνται τις εποχές...

Δε σ’ αγαπώ σαν να ‘σουν ρόδο αλατιού, τοπάζι, σαΐτα από γαρούφαλα που τη φωτιά πληθαίνουν: σ’ αγαπώ ως αγαπιούνται κάποια πράγματα σκούρα, μυστικά, μέσ’ από την...