Ετικέτα: Ologramma

Κάθε σταγόνα κι ένα εσύ, Όλη τη νύχτα Ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος, Αξημέρωτος ήχος.   (Το λίγο του κόσμου)

Μύθι Μύθι Παραμύθι   Μαρία Κασσιανή Σκουλαρίκου - Πανούτσου ΠΙΝΌΚΙΟ ΚΑΙ ΚΆΣΤΑΝΟ* ή το σπίτι του δάσους ή το χαμόγελο που εξιστορεί   Μια φορά και ένα καιρό όπως ξεκινούν τα παραμύθια...

Συμβαίνουν τόσα πολλά ταυτόχρονα, που το μυαλό μου δεν έχει τον απαιτούμενο χρόνο για να τα επεξεργαστεί. Να τα κατανοήσει. Να τα μπορέσει. Γύρω...

Κάποτε ὅλα τελειώνουν: θολά ποτάμια καί νύχτες. Ἀρκεῖ νά μπορέσεις νά σώσεις στό τέλος τήν ψυχή σου, καθώς ἡ μητέρα τό βρέφος της διαβαίνοντας μιά πυρκαγιά ἤ μιά θάλασσα.

Εάν οι μέρες σας κυλούν βιαστικές, σχεδόν βίαιες και δεν προλαβαίνετε να υπάρξετε, προτείνω να διαβάσετε Νικολάι Γκόγκολ. Όχι γιατί δεν απαιτείται βάθος σκέψης...

Ξάφνου γέμισε ο θόλος με ρόδα κόκκινα, βαμμένα, σαν σμήνος από καρδινάλιους πορφυρούς, λουσμένους με το αίμα της ανάγκης, να πεταρίζουν στον αιθέρα.   Στο χώμα το βρεγμένο, από την βροχή...

Θέλω να γράψω ένα ποίημα για την πραγματικότητα αυτή που δεν έζησε ποτέ κανείς αφού ο καθένας στη δική του βρέθηκε φυλακισμένος αιώνες τεντώνοντας τα χέρια προς τα έξω. Την...

Τη νύχτα ονειρεύομαι πως εσύ και εγώ είμαστε δυο φυτά που ψήλωσαν μαζί, με ρίζες μπλεγμένες, και πως εσύ γνωρίζεις το χώμα και τη βροχή, όπως το στόμα μου, γιατί...

Ὄχι μόνο τ’ ἀθῶα παράπονα, ποὺ ἀναποδογυρίζουνε μὲ μιὰ κλοτσιὰ στὸ στῆθος, ὄχι μόνο οἱ φωνές, ποὺ τὶς ξαπλώνουν στὶς πλατεῖες, ὄχι μόνο οἱ ἀνύποπτοι ἐνθουσιασμοί. Πιὸ δυνατὴ...

«TΑ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ να ειπωθούν. Εκείνα που σε κάνουν ακόμα και να ντρέπεσαι, επειδή όταν τα λες οι λέξεις μειώνουν τη...