Αρχική Ετικέτες Ologramma

Ετικέτα: Ologramma

Ακόμη, Mario Benedetti

Εξακολουθώ να μην πιστεύω έρχεσαι δίπλα μου και η νύχτα είναι μια χούφτα αστεριών και ευθυμίας δακτύλων γεύσεις ακούω και βλέπω το πρόσωπό σου το μεγάλο σου διασκελισμό τα χέρια...

|Οsho

Ο διαλογισμός σε κάνει να τολμάς να είσαι σιωπηλός, μόνος και ευτυχής.  

Τα πιο μικρά τραγούδια…, Jacques Prevert

Το πουλί που τραγουδάει μέσα στο κεφάλι μου Κι όλο μου λέει πως σ’ αγαπώ Κι όλο μου λέει πως μ’ αγαπάς Με το ανυπόφορο ρεφραίν του Θα...

Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Ρώσος συγγραφέας και φιλόσοφος...

(1821-1881) Ο Φιόντορ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι ήταν Ρώσος συγγραφέας και φιλόσοφος.   «Η ψυχή γιατρεύεται όταν είσαι κοντά σε παιδιά».   ***   «Τι είναι η κόλαση; Υποστηρίζω ότι είναι ο...

Σ’ όσους σπάσανε, Κατερίνα Γώγου

Κουρελιασμένοι απ’τ’αγριεμένα κύματα πεταμένα υπολείμματα για πάντα από δω και μπρός στο σκοτεινό θάλαμο της γης με ισκιωμένο μυαλό απ’το ξέφρενο κυνηγητό της ασάλευτης πορείας των άστρων οι τελευταίοι απόθεσαν...

SHURUWAT

Στεκόταν ακλόνητα στην ίδια θέση. Πέντε ώρες είχαν περάσει κι ωστόσο έμοιαζε ο χρόνος να έχει σταματήσει στην αποβίβαση. Μέσα στο πλήθος ξένη μα...

Στα όρια της απόγνωσης, Erich Fried

(Grenze der Verzweiflung)   Τόσο σ’ αγαπάω που πια δεν ξέρω αν τόσο σ’ αγαπώ ή αν φοβάμαι   αν φοβάμαι ν’ αντικρίσω δίχως εσένα τι απ’ τη ζωή μου θα έμενε ακόμη στη...

Χειμώνας, Κώστας Μόντης

Λοιπόν, έτσι ή κι’ αλλοιώτικα το πέρασες το καλοκαίρι. Δεν χρειάζεται μεγάλα πράματα κ’ εσύ κοντά στους άλλους να περάσης, μεσ’ στον συνωστισμό του δρόμου, ένα καλοκαιράκι του Θεού. Όμως...

Δρόμοι παλιοί, Μανόλης Αναγνωστάκης

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα Κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή Την ασήμαντη παρουσία μου...

 « Μετά την πτώση VIΙΙ »

Ο Αγιότατος Έρως Και Άλλα Τινά     Αγιότατος έρως  « Μετά την πτώση VIΙΙ » Γράφει η Μαρία Πανούτσου 19/01/2023 42 ποιήματα σε εξέλιξη. METΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ   In the desert I saw a...

Top

Πληγές του έρωτα, Federico Garcia Lorca

Το φως, αυτή η φωτιά που καίει τώρα. Αυτός ο γκρίζος τόπος που με ζώνει. Αυτή η θλίψη για μια ιδέα μόνη. Η αγωνία τ’ ουρανού, της...

|Sigmund Freud