Ετικέτα: Ologramma

Ποταμός τα συμβάντα και ρέμα ορμητικό ο χρόνος. Μόλις φάνηκε κάτι και είναι ήδη περασμένο κι’ άλλο περνά και άλλο έρχεται.    

Έγινε ξαφνικά όπως ξαφνικά έρχεται η άνοιξη. Μιλούσα γι’ αγάπη κι η αγάπη ήσουν εσύ, μιλούσα για το φιλί και το φιλί ήσουν εσύ, με τ’ όνομά σου, τη διεύθυνση του...

Μέσα σου να σκάβεις:   ξεθάβοντας μέρες παιδικές   για τρυφερά, εξαίσια ποιήματα.  

Ο ναός είναι ιερός επειδή δεν είναι προς πώλησιν.      

Και όποιος με τ’ άνθος Τολμά κι εγγίζει το φεγγάρι Μικρές δροσοστάλες του πλέκουν Άγγελοι στο κεφάλι Διαβαίνει σε ανήλιαγα στενά Με το ένδον του λυχνάρι Που να φωτίζει το...

Στην αρχή, ήταν το τρίγραμμο αστέρι. Ένα χαμόγελο φως σε πρόσωπο κενό. Ένα κόκαλο κλαδί στον ασάλευτον αέρα, ύλη διχοτόμος που είχε θρέψει του πρώτου ήλιου το...

Ίδιος θεός μού φαίνεται πως είναι αυτός ο άντρας που απέναντι σου κάθεται.   Κι όταν εσύ γλυκά μιλάς με σιγανή φωνούλα, προσεκτικά και σιωπηλά κάθε σου λέξη τη ρουφά και κάθε...

https://www.youtube.com/watch?v=8l2Vq0qdBBE https://www.youtube.com/watch?v=qKV9bK-CBXo https://www.youtube.com/watch?v=O3Jup5jpxaA https://www.youtube.com/watch?v=xpsDE6KCY9s https://www.youtube.com/watch?v=wyCVxPEPx5Y https://www.youtube.com/watch?v=mLx8L04L8Dk https://www.youtube.com/watch?v=f7QzxYAjgNc

(1891-1950)   Μες στα δωμάτιά τους τη νύχτα παραμερίζουν με τα εύθραυστα χέρια τους τα βαριά − σαν μολύβι − σεντόνια   Το εκκρεμές έχει ένα μάτι τυφλό η μοναξιά κρεμάστηκε...

Το δωμάτιό μου είναι όπως το δικό σου. Τα ρούχα μου είναι όλα πάνω στην καρέκλα μου και το μυαλό μου έχει χυθεί στο πάτωμα. Μπορώ να σ' αγαπήσω, χωρίς εσύ...