Ετικέτα: Ologramma

(29 ή 30 Μαρτίου 1951) Mας μαχαιρώνουν ήσυχα αυτά που πέρασαν για πάντα.  

Aπορούν κάθε φορά οι ξενοδόχοι που ζητώ μονόκλινο δωμάτιο στην πρόσοψη. Mε κοιτάζουν σαν ν’ απαιτώ θάνατο με θέα.   Έβαλα ενέχυρο τη θάλασσα κι είπα να κάνω φέτος...

Δε σε κάλεσα – μόνη σου Πλησίασες. Κάθε βράδυ – η μυρωδιά της μέντας, Το στενό κι οδοντωτό φεγγάρι, Η ηρεμία και το σκοτάδι.   Η Σελήνη ανέβαινε από μακριά, Σαν...

https://www.youtube.com/watch?v=wYoNrmJe9LA

Θα ξαναγυρίσουμε Όταν οι ελιές θα ντύνουν στο χρυσάφι τα γέρικα όνειρά τους Όταν τα μελτέμια θα κινούν να χαϊδέψουν τις εφήμερες πεζολογίες του νησιού Όταν δυο...

Ίσως απ’ αυτές τις μέρες Τρομερές όπως η αιχμή της λόγχης Όταν οι αιώνες θα ‘χουν άσπρα γένεια Δεν θα μείνουμε παρά Εσύ Κι εγώ   Να σε κυνηγώ Από πόλη σε...

Σου αρέσω; ρώτησα το μπλε σακάκι. Καμία απάντηση. Σιωπή αναπήδησε απ’ τα βιβλία του. Σιωπή έσταξε απ’ τη γλώσσα του και κάθισε ανάμεσά μας κι έφραξε το λαιμό μου. Έσφαξε την...

Θρηνώ όλες τις χαίτες των κοριτσιών που ‘ναι ριγμένες επάνω στα μαξιλάρια του συμβατικού έρωτα.      

Ο Παράδεισος δεν ήταν μια νοσταλγία. Άργησα πολύ να καταλάβω τι σημαίνει ταπεινοσύνη και φταίνε αυτοί που μου μάθανε να την τοποθετώ στον άλλο πόλο...