Αρχική Ετικέτες Ologramma

Ετικέτα: Ologramma

Μονωδία

Σε κοιτώ μέσα από τις σκονισμένες φωτογραφίες στους τοίχους, μέσα από τα παλιά βιβλία που έχουν φτιάξει στο δωμάτιο ουρανό, μέσα από τις λέξεις...

Montagna

Είναι νύχτα ανιχνεύω τα δέντρα   Μ΄είχες ρωτήσει κάποτε για τα σιωπητήρια από που αναπνέουν τα πουλιά   Είχα απαντήσει κάτι απροσδιόριστο για τα σιωπητήρια   Είχα μεγαλώσει με τη σιωπή πέρα από τα απέραντα βουνά της...

Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή η Maya Angelou

(4 Απριλίου 1928 - 28 Μαΐου 2014) Όταν έρχεσαι Όταν έρχεσαι σε μένα, απρόσκλητος, Κάνοντάς μου νόημα Σε αλλοτινά δωμάτια, Όπου στέκουν οι αναμνήσεις, Προσφέροντάς μου, καθώς σ’ ένα παιδί, Μία...

Υπέρβαση, Δημήτρης Καρπέτης

Ελάχιστα τα εχέγγυα για να προσεγγίσουμε την υπέρβαση. Στον ουρανό μείναν πια τα φεγγάρια με μια θηλιά στο λαιμό, να αχνοφέγγουν. Στον καιάδα πετάχτηκαν οι ατέλειες της αγάπης και η αδύναμη εκδοχή του...

 «Μετὰ τὸ θέμα μας χάθηκε.»

Duets «Μετὰ τὸ θέμα μας χάθηκε.»   Γράφει η Μαρία  Πανούτσου   28/5/2020   «Αναγνωρίζω ως συγγενείς πνευματικούς εκείνους που αναγνωρίζουν το έργο μου,  έστω κι αν είναι αγράμματοι..»   Μιχάλης Κατσαρός   Μετὰ τὸ θέμα μας...

Απολογισμός, Κική Δημουλά

Δυο στήλες χαρακώστε για τις ζημιές της μέρας τούτης και τα κέρδη της.   Τα σοβαρά νοήματα, τις φωτεινές σας σκέψεις, τα διαβάσματα, τ' από τη μια γραμμή στην άλλη άτεγκτα...

|Virginia Woolf

Eίμαι ριζωμένη αλλά ρέω...     *Virginia Woolf

Τώρα, Μανόλης Αναγωστάκης

Κι όμως, Δημήτρη, ξανά πίσω δεν πρέπει να γυρίσουμε Χρέος μας είναι πια να μη γυρίσουμε.   Ας ξανατραγουδήσουμε πάλι εκείνο το τραγούδι που λέγαμε στην αρχή Ας...

PAUL GAUGUIN: Αποκωδικοποιώντας το D’où Venons Nous? Que Sommes Nous? Où...

Οι ιλιγγιώδεις εξελίξεις στον κόσμο των τεχνών, που από τα τέλη του 18ου αιώνα και στο εξής προκαλούσαν συχνά την σύγχυση και την διχογνωμία...

Καθαρές κουρτίνες, Νάσος Βαγενάς

Αγάπες που αγαπώ και πάθη που επιτρέπω: Ένας ζεστός καφές το πρωί. Το διάβασμα (όσο γίνεται πιο αργά) της εφημερίδας. Μια βροχή πότε-πότε για να πλένει τα...

Top

Βράδυ, Νίκος Καρούζος

Μια γυναίκα κλαίει στον ίσκιο της φωνής –ω χλοερά γόνατα- και φεύγει. Το κακό σαν άχρηστο ζώο. Έβλεπα τα στήθη της κι ήτανε βράδυ πολύφυλλο και φωισμένο. Σα μίσχος...