Αρχική Ετικέτες Ologramma

Ετικέτα: Ologramma

Κριτικό σημείωμα για το βιβλίο ‘Ο βομβιστής του Παρθενώνα’, του Χρήστου...

Κριτικό σημείωμα για το βιβλίο ‘Ο βομβιστής του Παρθενώνα’, του Χρήστου Χρυσόπουλου   Μιχάλης Κατσιγιάννης   Ποιος είναι ο Χ.Κ.; Ή: τι είναι  ο Χ.Κ.; Προφανώς, ‘Ο...

|Cesare Pavese

Εγώ από σένα αγαπούσα τα πάντα, όχι μόνο την ομορφιά σου, το οποίο είναι αρκετά εύκολο, αλλά ακόμα και την ασχήμια, τις άσχημες στιγμές σου. Μη το ξεχνάς.     *Cesare Pavese

Νίκος Αλιάγας: «Πρέπει να εμπιστευόμαστε τη μοίρα μας σαν εσωτερική φωνή...

Νίκος Αλιάγας:   «Πρέπει να εμπιστευόμαστε τη μοίρα μας σαν εσωτερική φωνή που μας καθοδηγεί, κάπου και κάποτε κάτι θα μας μιλήσει και πρέπει να είμαστε...

Γυμνό σώμα, Γιάννης Ρίτσος

Ι. Εἶπε: ψηφίζω τὸ γαλάζιο. Ἐγὼ τὸ κόκκινο. Κι ἐγώ. Τὸ σῶμα σου ὡραῖο Τὸ σῶμα σου ἀπέραντο. Χάθηκα στὸ ἀπέραντο. Διαστολὴ τῆς νύχτας. Διαστολὴ τοῦ σώματος. Συστολὴ τῆς ψυχῆς. Ὅσο ἀπομακρύνεσαι Σὲ πλησιάζω. Ἕνα ἄστρο ἔκαψε τὸ...

|Antoine de Saint-Exupéry

Τα μάτια είναι τυφλά. Πρέπει να βλέπει κανείς με την καρδιά.     *Antoine de Saint-Exupéry

Σούπερ ήρωες και Ψυχοθεραπεία

Σύμφωνα με τον Robert Landy, ο οποίος αποτελεί έναν από του κύριους εκπροσώπους της Δραματοθεραπείας, «Η θεραπεία μέσω Δράματος διακρίνεται από τις άλλες μορφές...

|Antonio Tabucchi

Η νύχτα είναι ζεστή, η νύχτα είναι μεγάλη, η νύχτα είναι θαυμάσια για να ακούς ιστορίες.       *Antonio Tabucchi

Επιθυμίες, Ελένη Βακαλό

Τη νύχτα Που κυλάνε στους ώμους Λυμένοι σπασμοί Σε ήθελα Να χαϊδέψεις Με βλέφαρα γυμνά Το κορμί μου Σκοτεινός και βουβός Να σαρώνεις τον άνεμο Και να ’ρχεσαι Βαρύς σα σιωπή Κι απλά Θα σε δεχτώ  

Ο τρυφερός αφηγητής, Olga Tocarczuk

Η τρυφερότητα είναι η πιο σεμνή μορφή αγάπης. Είναι το είδος της αγάπης που δεν εμφανίζεται στις γραφές ή στα Ευαγγέλια, αυτή η αγάπη...

|Γιώργος Σεφέρης

Τα πιο ωραία ταξίδια είναι αυτά που τα κάνουμε για να συναντήσουμε αγκαλιές.       *Γιώργος Σεφέρης

Top

Η τελική λύση, Μάνος Ελευθερίου

Ανυποψίαστο, ελάχιστο απόγευμα… Το σώμα που λάτρεψε τον ήλιο και που τώρα υποκρίνεται, το δέντρο στην πεθαμένη θάλασσα έσμιξε τη μνήμη του καλοκαιριού με τα δικά σου μάτια.   Τώρα γλιστρώ...