Νύχτα, χειμώνας σαρωτικός. Λίγο μόνο
τις κουρτίνες σηκώνεις και κοιτάς. Ανασηκώνονται
άγρια τα μαλλιά σου, η χαρά άξαφνα
ανοίγει διάπλατα τα μαύρα τα μάτια∙
με κείνο που είδε...
Ο Αγιότατος Έρως > «είμαι το άνθος που πατήθηκε»
Γράφει η Μαρία Πανούτσου.
…είσαι ένα κείμενο ζωής
μιλάει την ιστορία σου
με πονάει που την διαβάζω
και με ζεσταίνει...
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.Εντάξει