Πάντα αγαπούσα τον έρημο αυτό λόφο
Κι αυτόν τον φράχτη που κλείνει
Από παντού στο μάτι τον ορίζοντα.
Μα όταν κάθομαι και ατενίζω πέρα
Το αχανές, την υπερφυσική
Σιωπή...
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.Εντάξει
