Αρχική Ετικέτες Βαγγέλης Ρουσσάκης

Ετικέτα: Βαγγέλης Ρουσσάκης

τελευταίο γράμμα

ξέρεις, καταλαβαίνω πως ποτέ δεν θα μπορούσαμε να έχουμε αυτό που θα έμοιαζε με κάποιο όνειρο όπου όλα ευοδώνονται∙ πως ήταν πάντα άλλες οι...

Υποσημειώσεις

Και έρχεται η ώρα που δεν έχεις πια να λογαριάσεις φίλους από άλλες εποχές από ημερολόγια νιότης και από συμβάντα καθοριστικά μιας ζωής πάντα σε υπερανάλυση αιτιάσεων πήραν κι αυτοί...

Η στιγμή είναι πάντα τώρα

Eίναι να γίνω εχθρός του παραλόγου* να αντιπαρατεθώ στο κενό και να υπεραμυνθώ του αίματος αθώων ανθρώπων * να κοιτάξω τον ουρανό και να δω την ανάκλαση των...

Ηλί ηλί λαμά σαβαχθανί 

Κύριε αμάρτησα ενώπιον σου Ήλπισα πολύ σε μιαν άλλη αυγή Και προσευχήθηκα τόσο Ώσπου μου τελείωσαν οι λέξεις| Κρατήθηκα τόσο συχνά από το δειλινό Στα δέντρα τα αειθαλή Θνητός εγώ,...

Imitations

γράφω λέξεις ακατάληπτες δεν θέλουν να με καταλάβουν προσπάθησα πολύ μα μάταια εκρήξεις που εγώ βλέπω είναι για τους ανθρώπους αόρατες το μόνο που ήθελα ήταν να ξεφύγω το κενό σε...

Apri le luci 

Άναψε τα φώτα Κάπου οι μεγάλοι έρωτες περιμένουν Σα νύχτα Ένα απαύγασμα από διάττοντες ήλιους Θα είμαστε άραγε κάποτε άλλοι; Θα φτιάξουμε τότε Απειράριθμους τρόπους να σιωπάς Και δύο χέρια Δύο μόνο...

 Aisuru 

Δεν έχω κρύψει τα πάντα μέσα μου υπάρχουν λέξεις που δεν γίνεται να κρυφτούν και αισθήματα που όσο και να τα σκάψεις εκείνα πάντα θα ψάχνουν το...

Ανέγγιχτο 

Στον Φ. Γ. Λόρκα Δεν σε αγγίζει ούτε η καλοκαιρινή δροσιά ούτε το κύμα στο ακροθαλάσσι ούτε τα ρόδινα μάγουλα ούτε και το λινό μαξιλάρι μιας Κυριακής Για σένα δεν...

Τις φωνές

Τις φωνές Τις έγραψα για μιαν πεποίθηση Καθώς θυμάμαι τα ανεπαίσθητα Δειλινά υπό το αδόκιμο των στιγμών Κύμα ή βράχος σε μια γη Κάποτε δική μου Όχι πια Τα γραπτά μου...

Κόκκινες λέξεις

Στον Φεντερικο Γκαρθια Λόρκα   Αφέγγαρη νύχτα Η νύχτα που έφυγες Κι ονειρεύτηκες τόσο πολύ Τα όμορφα φεγγάρια Του Γουαδαλκιβιρ   Ανέπνευσες πρώτη φορά Στον κόσμο Κι άνθισε ο κόσμος Κόκκινος   Μία πάναστρη νύχτα Πανσέληνος ολοόιομη   Και αυτό...

Top

Σε έναν ναύτη, Ντίνος Χριστιανόπουλος

Θέλω να πέσω στη θάλασσα των ματιών σου μα δεν ξέρω κολύμπι. Τάχα θα τρέξεις να με σώσεις ή θα μ' αφήσεις να πνιγώ;   _________________________________________________________