Αν αντέχεις να σου πιέζουν την καρδιά δυο χέρια συγγραφικά, να την πιάνουν, να τη ζορίζουν, να τη βγάζουν στο φως να δει την πραγματικότητα, διάβασε αυτό το βιβλίο.

Το βιβλίο για την Κατερίνα, το Κατερινάκι, τη μητέρα του Πέτρου που έζησε ανάμεσα σε δυο γκρεμούς: τη λαχτάρα για ζωή και τους ολόδικούς της δαίμονες.

Η ιστορία της οικογένειάς της, η καθημερινότητα του Πέτρου, ο πιστός συνοδοιπόρος και παραστάτης της, ο Χατζιδάκις της καρδιάς της, η γνωριμία με τους φόβους της μάνας.

Όλα αυτά, μικρά και μεγάλα, δίνονται στον αναγνώστη ζωντανά, σπαρταριστά σχεδόν από το χέρι του Αύγουστου Κορτώ.

Όλα αυτά, ως το τέλος.

Η βιογραφία μιας γυναίκας που από τη στιγμή που γεννήθηκε, θεώρησε τον εαυτό της φονιά.

Το τέλος κάθε βιβλίου, προσαρμόζεται στο χέρι και την καρδιά του Αναγνώστη.

Κι αυτό το Κατερινάκι, το γνωρίζει καλά.-


 

Ο Αύγουστος Κορτώ (ψευδώνυμο του Πέτρου Χατζόπουλου) είναι Έλληνας συγγραφέας και μεταφραστής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στην Ιατρική σχολή του ΑΠΘ, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Το 1999 δημοσίευσε την πρώτη συλλογή διηγημάτων του, το Βιβλίο των βίτσιων, και έκτοτε ασχολείται συστηματικά με τη συγγραφή και τη μετάφραση. Ζει πλέον στην Αθήνα, στα Εξάρχεια.


*Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη.

 

Γράφει η Βάσω Κωνσταντινίδου.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροII |Μανώλης Αναγνωστάκης
Επόμενο άρθροLa Valse d’Amelie / Amelie
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.