Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
Ο παλιόσ φωνόγραφοςΠάνω στο τραπέζιΆρχισε να παίζειΜεσ’ στη σιγαλιά
Κι η καρδιά σου έλιωσεΚι έγινε ένα δάκρυΣτων ματιών την άκρηΣα δροσοσταλιά
Ξημερώνει ξημερώνει ΚυριακήΜη μου λυπάσαιΚι είναι όμορφη είναι όμορφη η ζωήΝα το θυμάσαιΜη μου λυπάσαιΝα το θυμάσαι
Ο παλιός φωνόγραφοςΠάνω στο τραπέζιΈπαψε να παίζειΜέσα στη νυχτιά
Το τραγούδι τέλειωσεΜα η λύπη μένειΣαν ναυαγισμένηΣτη θολή ματιά
Ξημερώνει ξημερώνει ΚυριακήΜη μου λυπάσαιΚι είναι όμορφη είναι όμορφη η ζωήΝα το θυμάσαιΜη μου λυπάσαιΝα το θυμάσαι
***
Γιάννης Πουλόπουλος – Ξημερώνει Κυριακή από τον δίσκο ‘Ο Δρόμος’
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας











