Σχάση (splitting)
Πρωτόγονος μηχανισμός άμυνας με τον οποίο το άτομο αντιμετωπίζει τα αντιφατικά συναισθήματα που βιώνει (δηλαδή την αμφιθυμία του) ταυτιζόμενο έντονα με τη μία μόνο πλευρά της συναισθηματικής εμπειρίας.
Παραδείγματος χάρη, κάποιος μπορεί ασυνείδητα να νιώθει απογοήτευση από τον πατέρα του αλλά και να τον αγαπά, και να υπάρχει ένας δεσμός μεταξύ τους. Το άτομο μπορεί ασυνείδητα να αισθάνεται ότι αυτά τα δύο συναισθήματα είναι αδύνατον να συνυπάρξουν και ειδικότερα να φοβάται ότι η απογοήτευση μπορεί να εξαλείψει το θετικό συναίσθημα της αγάπης. Η λύση είναι να ταυτίζεται προσωρινά με μία μόνο συναισθηματική εμπειρία κάθε φορά. Το αποτέλεσμα είναι η αμφιταλάντευση ανάμεσα στην εξιδανίκευση και στην υποτίμηση των άλλων, και η θεώρηση του κόσμου με όρους «άσπρο-μαύρο» ή «καλό-κακό». Όπως συμβαίνει με τους περισσότερους μηχανισμούς άμυνας, αυτή η διεργασία είναι ασυνείδητη και το άτομο που χρησιμοποιεί τον μηχανισμό της σχάσης έχει επίγνωση μόνο της τρέχουσας έντονης συναισθηματικής εμπειρίας και δεν συνειδητοποιεί άλλα πολύπλοκα συναισθήματά του.
*Λεξικό Ψυχολογίας του Cambridge.
*Επιστημονική Επιμέλεια: David Matsumoto
*Eκδόσεις πεδίο
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
