Αλεξία Κατσαβού
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια...
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
A Passionate Apprentice: The Early Journals, Virginia Woolf
Ανήκω σε γρήγορες, μάταιες στιγμές έντονου
συναισθήματος.
Ναι, ανήκω σε στιγμές. Όχι σε ανθρώπους.
Εαρινή Συμφωνία, Γιάννης Ρίτσος
(απόσπασμα)
Είχα κλείσει τα μάτια
για ν’ ατενίζω το φως.
Τυφλός.
Είχα κάψει τη φλόγα
για ν’ αναπνέω.
Τις νύχτες
αφουγκραζόμουν τους θρόους της σιγής
κ’ η ανάσα του χαμόγελου
δε γνώριζε τη...
“Γεμάτος με το τίποτα” |Λεωνίδας Μαριδάκης – Σταύρος Σιόλας
ΝΕΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ VIDEO
Λεωνίδας Μαριδάκης – Σταύρος Σιόλας
"Γεμάτος με το τίποτα"
Στίχοι: Δημήτρης Λέντζος
Μουσική: Λεωνίδας Μαριδάκης
Δείτε εδώ το video clip https://www.youtube.com/watch?v=-5EQc1j1OHc
To «Γεμάτος με το τίποτα» είναι ένα ντουέτο με «ανοιξιάτικη»...
Άτιτλο, Λίλλυ Ιουνίου
Γράφω το ποίημα
αυτό
εδώ και χρόνια
κι αν στις λέξεις μου
εισχωρήσεις τότε ήδη με διέσχισες
ολόκληρη
εγώ λειψή
μα απαλότερη
πλέοντας σε
επίπλαστη πληρότητα
θα σε κρύβω μέσα στα
γράμματα
με κόπο
έφτασα από το...
Τελευταῖος Σταθμός, Γιώργος Σεφέρης
Λίγες οἱ νύχτες μὲ φεγγάρι ποὺ μ᾿ ἀρέσαν.
Τ᾿ ἀλφαβητάρι τῶν ἄστρων ποὺ συλλαβίζεις
ὅπως τὸ φέρει ὁ κόπος τῆς τελειωμένης μέρας
καὶ βγάζεις ἄλλα νοήματα κι...
|Dylan Thomas
Κι αν οι εραστές χαθούν, δεν θα χαθεί η αγάπη
Κι ο θάνατος δεν θα ʽχει πια εξουσία.
Ανεμώνες, Δημήτρης Καρπέτης
Σφυρίζει ο αχός του
κύματος,
εκκρίνει τη ζωή
στα παγωμένα δωμάτια.
Σωπαίνω,
οι ανεμώνες λιπόσαρκες
κυματίζουν μιμούμενες
τα είδωλα μας.
Ο κόσμος κυλά σε άγνωστα νερά,
συναισθάνομαι βουβά τα πρόσωπα
να στέκονται κομπάρσοι
σε ταινία...
|Όλια Λαζαρίδου
Μυστηριώδες και μυστηριακό
είναι το απλό, χαζέ
όχι το πολύπλοκο
αυτό είναι κατασκευή.
Ο ουρανός, Μανόλης Αναγνωστάκης
Πρώτα να πιάσω τα χέρια σου
Να ψηλαφίσω το σφυγμό σου
Ύστερα να πάμε μαζί στο δάσος
Ν’ αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντρα
Που στον κάθε κορμό έχουμε χαράξει
Εδώ...
Επικατάρατος εν γη αλμυρά…, Βύρων Λεοντάρης
Το «ως σεαυτόν» δεν ήτανε για μένα
Αγάπησα τους άλλους δίχως ν’ αγαπάω τον εαυτό μου
Χωρίς αγάπη του εαυτού μου δεν ήμουν ούτε εγώ ούτε
άλλος...