Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3427 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

«Και βγάζω το καπέλο μου…» του Μάκη Τσίτα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ   Όσα εμβρόντητοι παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα στον χώρο του αθλητισμού, των τεχνών και όχι μόνο, μας υπενθυμίζουν την ύπαρξη ενός εξαιρετικού βιβλίου για...

Η σιωπή, Δημήτρης Ποταμίτης

Τώρα όλοι πανηγυρίζουν που είναι μόνοι χαράζουνε στην πέτρα τη σιωπή τους σπάζουν την πέτρα για να βρουν τη ρίζα τους γυρεύουν λίγη ρίζα λεμονιάς για να μιλήσουν  

Κολοσσός, Sylvia Plath

Ποτέ δεν θα μπορέσω να σε συναρμολογήσω ολοκληρωτικά, Κάθε κομμάτι, όπως πρέπει κολλημένο και συναρμοσμένο. Γκαρίσματα, γρυλίσματα  γουρουνιών και αισχρά κακαρίσματα Εξέρχονται από τα παχιά σου χείλη.. Είναι...
Telos_Agras

|Τέλλος Άγρας

Δεν θέλω ν’ αγαπώ. Θέλω να λατρεύω. Και για τη λατρεία δυο πράγματα χρειάζονται: σιωπή και απόσταση.    

A Passionate Apprentice: The Early Journals, Virginia Woolf

Ανήκω σε γρήγορες, μάταιες στιγμές έντονου συναισθήματος. Ναι, ανήκω σε στιγμές. Όχι σε ανθρώπους.    

Εαρινή Συμφωνία, Γιάννης Ρίτσος 

(απόσπασμα)   Είχα κλείσει τα μάτια για ν’ ατενίζω το φως. Τυφλός. Είχα κάψει τη φλόγα για ν’ αναπνέω. Τις νύχτες αφουγκραζόμουν τους θρόους της σιγής κ’ η ανάσα του χαμόγελου δε γνώριζε τη...

Άτιτλο, Λίλλυ Ιουνίου

Γράφω το ποίημα αυτό εδώ και χρόνια κι αν στις λέξεις μου εισχωρήσεις τότε ήδη με διέσχισες ολόκληρη εγώ λειψή μα απαλότερη πλέοντας σε επίπλαστη πληρότητα θα σε κρύβω μέσα στα γράμματα με κόπο έφτασα από το...
seferis_giorgos

Τελευταῖος Σταθμός, Γιώργος Σεφέρης

Λίγες οἱ νύχτες μὲ φεγγάρι ποὺ μ᾿ ἀρέσαν. Τ᾿ ἀλφαβητάρι τῶν ἄστρων ποὺ συλλαβίζεις ὅπως τὸ φέρει ὁ κόπος τῆς τελειωμένης μέρας καὶ βγάζεις ἄλλα νοήματα κι...

|Dylan Thomas

Κι αν οι εραστές χαθούν, δεν θα χαθεί η αγάπη Κι ο θάνατος δεν θα ʽχει πια εξουσία.  

Ανεμώνες, Δημήτρης Καρπέτης

Σφυρίζει ο αχός του κύματος, εκκρίνει τη ζωή στα παγωμένα δωμάτια. Σωπαίνω, οι ανεμώνες λιπόσαρκες κυματίζουν μιμούμενες τα είδωλα μας. Ο κόσμος κυλά σε άγνωστα νερά, συναισθάνομαι βουβά τα πρόσωπα να στέκονται κομπάρσοι σε ταινία...