Βάσω Κωνσταντινίδου
Γεννήθηκε και ζει στη Δράμα. Στην Κομοτηνή, σπούδασε Νομική. Ανάμεσα στις πολλές ώρες στα πολλά βιβλία και σημειώσεις για τη σχολή, έβρισκε χρόνο για να διαβάζει και τα άλλα, τα λογοτεχνικά. Αν ρωτήσει κανείς έναν φίλο της, θα την χαρακτηρίσει με δυο λέξεις: βιβλία και καφές.
Στο «Ολόγραμμα» παρουσιάζει - προτείνει βιβλία –όλων των ειδών- που αγαπά και θεωρεί άξια προσοχής.
Στον απόηχο μιας συνομιλίας στο τηλέφωνο, Βλαδίμηρος Νικολούζος
Υποφέρω μέσα
στην κουβέρτα
της σιωπής
που υπολείπεται.
Στον απόηχο της
απόστασης
ο χρόνος μας
έγινε σίδερο,
έγινε
μαύρο αίμα
το μεσημέρι του ήλιου,
η ώρα που τα μάτια μου έπηξαν
μέσα στο ξεραμένο αλάτι,
ένα νεκρό...
Ιδανικοί αυτόχειρες, Κώστας Καρυωτάκης
Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα, παίρνουν
τα παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους,
διαβάζουν ήσυχα, κι έπειτα σέρνουν
για τελευταία φορά τα βήματά τους.
Ήταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία.
Θεέ...
Δύο νέοι, 23 έως 24 ετών, Κωνσταντίνος Καβάφης
Ἀπ’ τὲς δεκάμισυ ἤτανε στὸ καφενεῖον,
καὶ τὸν περίμενε σὲ λίγο νὰ φανεῖ.
Πῆγαν μεσάνυχτα— καὶ τὸν περίμενεν ἀκόμη.
Πῆγεν ἡ ὥρα μιάμισυ ˚ εἶχε ἀδειάσει
τὸ καφενεῖον...
Η περιφραστική πέτρα, Κική Δημουλά
Μίλα.
Πὲς κάτι, ὁτιδήποτε.
Μόνο μὴ στέκεις σὰν ἀτσάλινη ἀπουσία.
Διάλεξε ἔστω κάποια λέξη,
ποὺ νὰ σὲ δένει πιὸ σφιχτὰ
μὲ τὴν ἀοριστία.
Πές:
«ἄδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πές:
«θὰ δοῦμε»,
«ἀστάθμητο»,
«βάρος».
Ὑπάρχουν τόσες λέξεις ποὺ ὀνειρεύονται
μιὰ σύντομη,...
Ποιητής, Ναπολέων Λαπαθιώτης
Πόσο βαθὺ κι ἀσήμαντο συνάμα,
τῆς Ζωῆς καὶ τῆς Τέχνης σου τὸ δρᾶμα,
σ᾿ ἕνα παιχνίδι μάταιο καὶ γελοῖο,
τοῦ Νοῦ σου νὰ σκορπᾷς τὸ μεγαλεῖο!
Μέρα-νύχτα νὰ...
Δενδρίτες, Κάλλια Παπαδάκη
Η πόλη του Κάμντεν, εκτός από τον ποταμό Ντέλαγουερ, φιλοξενούσε στα παρηκμασμένα πλέον σπλάχνα της, την οικογένεια Καμπάνη. Τον Μπέιζελ ή αλλιώς, Βασίλη, τη...
Suppose, E.E Cummings
Υπόθεσε
πως η ζωή είναι ένας γέρος άνδρας με λουλούδια στο κεφάλι.
Ο νεαρός θάνατος κάθεται σ’ ένα cafe
χαμογελώντας, κρατώντας ένα νόμισμα ανάμεσα,
στον αντίχειρα και το...
Το βάλς των δέντρων και του ουρανού |Ζαν-Μισέλ Γκενασιά
Η Μαργκερίτ Γκασέ, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κορίτσια της κοινωνικής τάξης και της ηλικίας της, σκόπευε –και εν τέλει κατάφερε- να μην συμβιβαστεί,...
Ο πυρετός της χαράς, Μίλτος Σαχτούρης
Ηλεκτρικές κουρτίνες σ’άλλη εποχή
ηλεκτρικοί πολυέλαιοι
δύο πρωινά παράθυρα
δύο μάτια φωτισμένα
η σκιά τ’ανθρώπου διαβαίνει
μέρα να’ναι για νύχτα
κι η φωνή: Μην τρέχεις, μη φεύγεις
σ’αγαπώ
la voix du reve.
Φαντασία, Γιάννης Σκαρίμπας
Νά ναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί
προς έναν δρόμο φιδωτό που σβει στα χάη,
και σένα του καπέλου σου πλατειά και φανταιζί
κάποια κορδέλα...