Ένα άτομο που διαρκώς καταπιέζει τις ανάγκες του για να αποφύγει τη σύγκρουση και να κάνει τον σύντροφό του ευτυχισμένο, ζει πίσω από μια μάσκα.
Κανείς δεν μπορεί να συνεχίσει να καταπνίγει τις ανάγκες του για χάρη του άλλου, για μεγάλα χρονικά διαστήματα, χωρίς να πληρώσει ένα αντίτιμο.
Οι σύντροφοι που αρνούνται να αντιμετωπίσουν ανοιχτά τις συγκρούσεις τους καταλήγουν σε όλο και βαθύτερες υποβόσκουσες συγκρούσεις εξουσίας μεταξύ τους –συχνά σε σημείο ώστε να εμποδίζονται και οι δύο να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους.
Όταν παραγνωρίζονται οι ανάγκες και οι επιθυμίες, γεννιούνται συναισθήματα ματαίωσης. Πίσω απ’ αυτά βρισκεται ο θυμός.
Οι σύντροφοι που δεν εκφράοσυν άμεσα τον θυμό τους πιθανά θα χρησιμοποιήσουν έμμεσους τρόπους και χειρισμούς για να κάνουν το δικό τους.
Ο θυμός που δεν βγαίνει έξω προφανώς πηγαίνει μέσα. Σε ακραίες καταστάσεις, όταν σε μια σχέση είναι απόλυτα εμποδισμένη η έλφραση των συναισθημάτων, ο θυμός μπορεί να κατευθυνθεί προς το ίδιο το άτομο με τη μορφή συναισθηματικών και/ή ψυχικών διαταραχών.
*Χορεύοντας στο Σκοτάδι, Douglas & Naomi Moseley
*Εκδόσεις Θυμάρι
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
