Τρία ποιήματα από τις ποιητικές συλλογές «Κομβίο αναμονής», «Απορίες» και «Ροές και θρομβώσεις», εκδόσεις Ιωλκός.

 

«ΑΦΟΒΙΑ»

 

Ζηλεύω ένα μονάχα· την αφοβία.
Πώς είναι, άραγε, να ζεις δίχως φόβο;
Πόσο γρήγορα κι απολαυστικά περπατάς
τόσα σου που ρεμβάζεις;
Υποθέτω ότι το βάρος σου είν’ ελαφρύ
και το πάτημά σου ελεύθερο.
Υποθέτω, επίσης
–ίσως να το ζηλεύω κιόλας–
ότι αποκοιμιέσαι σαν παιδί.

 

*. Αναστασία Στέρπα, από τη συλλογή «Κομβίο αναμονής», εκδόσεις Ιωλκός, 2021

>>> https://iolcos.gr/eshop/titlos/komvio-anamonis/ <<<

 

«ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ»

 

Επισημαίνω την αλήθεια
που μόνο αυτή δεν πέρασε
γιατί το δίχτυ που μου πέταξες
ήταν λάγνο.

Χύθηκα στο μυστήριο
της προφητείας. Ακυβέρνητη
με τις ισχυρές παραδόσεις.

Ο ρόλος μου, τροχαλία.

 

*. Καίτη Κοντώση-Μαγγανάρη, από τη συλλογή «Απορίες (β’ έκδοση)», εκδόσεις Ιωλκός, 2021

 

>> https://iolcos.gr/eshop/titlos/apories/ <<<

«Η ΕΛΕΓΕΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ»

 

Ούτε κι απόψε απαρτία
Στη μελωδική συμφωνία της νύχτας
λείπει η φωνή σου
πρώτο όργανο
κι είναι αβέβαιο
αν θα την ξανακούσω ποτέ.

Ίσως αν αφουγκραστώ
να πιάσω τον μείζονα απόηχο
της απουσίας σου.

Απόψε
το πολύ αύριο
πέφτει η αυλαία.

 

*. Ευδοκία Ζορπίδου, από τη συλλογή «Ροές και θρομβώσεις», εκδόσεις Ιωλκός, 2021

 

>> https://iolcos.gr/eshop/titlos/roes-thromvoseis/ <<<

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο/ Sade /
Επόμενο άρθροΤο «ELENIT του Ευριπίδη Λασκαρίδη στο 56ο Φεστιβάλ Δημητρίων
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.