Η έμπνευση είναι δύναμη επικύνδινη,
επινοεί ανθρώπους και αντικείμενα
κι έτσι κι εγώ, θα χρειαστεί να σε αποδομήσω,
αφού δεν σκέφτηκα εξ’ αρχής, πριν σε δημιουργήσω,
να σου προσάπτω όσα μονάχα σου αναλογούν.
Κι άμα αντί για μάτια είχες δύο τρύπες,
(ή έστω αν ήταν περισσότερο σκουρόχρωμα)
ίσως να ήμουνα πιο δίκαιη μαζί σου.
Μα εγώ στα ανοιχτόχρωμα μπερδεύτηκα,
νόμισα θα μ’ αφήσουνε πιο μέσα να εισχωρήσω,
καλύτερα σκουρόχρωμα να ήτανε, να μην μπορώ,
πίσω απ’ αυτά να δω και να σ’ επινοήσω.
Και στ’ όνομα της πένας μου, έσπασα την καρδιά μου,
χαλάλησα τις μέρες μου και μες στις προσευχές μου,
έβαλα κόσμο, δάκρυα, κεριά κι ανησυχία,
κάποιες φορές προσπάθησα να φύγω ή να σε σβήσω,
μα απ’ την αρχή είχα δύναμη, να σε δημιουργήσω.
Να βρω έναν άλλον ψάχνοντας, ν’ αλλάξω παραστάσεις,
μέσα σε περιστάσεις άμυνας, ντροπής κι ανησυχίας,
τα δάκρυα της Μαρίας, του Γιάννη οι συμβουλές, κι εσύ
μη μου μιλάς σαν να με ξέρεις κι απο χθες -ακόμα κι αν το νιώθω,
γιατί τα λόγια είναι βροχή, στο πρόσωπό μου ποταμοί, κι εγώ
ξέρω καλά να κολυμπώ, μα το ξεχνάω σαν θα δω,
τις θάλασσες που αγαπώ, τις νότιες παραλίες,
που προσπαθώ αδιάκοπα όλα τα καλοκαίρια,
να φτάσω μέχρι τον βυθό, να κλέψω την καρδιά του,
που δίπλα απ’ τ’ όνομά του μου ταιριάζει ένα “μωρό μου” κι ένα ” αγάπη μου”,
κι έκλεψα τα κοχύλια του, τα φόρεσα στην πλάτη μου,
μακάρι να το πίστευα νωρίτερα, πως όσα ειπωθούν,
πιο δύσκολα θα διορθωθούν, απ’ όσα έχουν γίνει.

 


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΓια να μπορέσεις να ενσωματωθείς με την τέχνη χρειάζεται να παρακινηθείς, να γοητευθείς από αυτήν
Επόμενο άρθροΤο καλοκαίρι, του Αλμπέρ Καμύ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.