Έμαθα:

Πως να μεγαλώνεις,

δεν σημαίνει μονάχα να «κλείνεις» χρόνια.

 

Πως η σιωπή,

είναι η καλύτερη απάντηση όταν ακούς ανοησίες.

 

Πως να δουλεύεις,

δεν σημαίνει μονάχα να κερδίζεις χρήματα.

 

Πως οι φίλοι,

«αποκτούνται» δείχνοντας το πραγματικό μας πρόσωπο.

 

Πως οι αληθινοί και πραγματικοί φίλοι,

βρίσκονται πάντα κοντά μας.

 

Πως τα χειρότερα πράγματα,

«κρύβονται» μέσα σε μια καλή εμφάνιση.

 

Πως η φύση,

είναι το πιο όμορφο δημιούργημα σε αυτή την ζωή.

 

Πως όταν σκέφτομαι πως γνωρίζω τα πάντα,

ακόμη δεν γνωρίζω τίποτα.

 

Πως μια μοναδική ημέρα,

μπορεί να είναι πολύ σπουδαιότερη από πολλά χρόνια.

 

Πως μπορείς να «συνομιλήσεις» με τα αστέρια.

Πως μπορείς να «εξομολογηθείς» στο φεγγάρι.

Πως μπορείς να ταξιδέψεις στο άπειρο.

Πως είναι υγιές να ακούς όμορφα και καλά λόγια.

Πως το να είσαι ευγενικός, κάνει καλό στην υγεία.

 

Πως είναι αναγκαίο να ονειρεύεσαι.

Πως μπορείς να είσαι «παιδί» για όλη την ζωή.

Πως η ύπαρξη μας, είναι ελεύθερη.

Πως ο Θεός, δεν απαγορεύει τίποτα στο όνομα της αγάπης.

 

Πως το να κρίνεις και να κατακρίνεις τον εαυτό σου, δεν έχει σημασία όταν αυτό που

πραγματικά έχει σημασία, είναι η εσωτερική γαλήνη.

 

Και τέλος, έμαθα, πως δεν μπορείς να πεθάνεις, για να μάθεις να ζεις…


 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Επόμενο άρθρο|Ν. Εγγονόπουλος
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.