Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας
Τα ποιήματα που έζησα στο σώμα σου, Γιάννης Ρίτσος
Τα ποιήματα που έζησα στο σώμα σου σωπαίνοντας,
θα μου ζητήσουν, κάποτε, όταν φύγεις, τη φωνή τους.
Όμως εγώ δε θα ’χω πια φωνή να τα...
Καθαρές κουρτίνες, Νάσος Βαγενάς
Αγάπες που αγαπώ και πάθη που επιτρέπω:
Ένας ζεστός καφές το πρωί.
Το διάβασμα (όσο γίνεται πιο αργά) της εφημερίδας.
Μια βροχή πότε-πότε για να πλένει τα...
Πεινάω για σένα, Pablo Neruda
Πεινάω για τη φωνή σου
πεινάω για τα μαλλιά σου
πεινάω για το στόμα σου
και σιωπηλός γυρίζω
στους έρημους τους δρόμους
ψάχνοντας να σε βρω.
Θέλω το δέρμα σου,...
Αν, Τάκης Σινόπουλος
Απ’ το πρωί ο άνεμος ξεκάρφωνε τον ουρανό.
Απ’ το πρωί ο ήλιος κάπνιζε
ανάμεσα στα ερείπια.
Αν το πρόσωπό σου, το πρόσωπο ασπίδα. Και το σύν-
νεφο...
Τι είναι για μένα, Ε.E. Cummings
Τι είναι το στόμα σας για εμένα;
Κύπελλο θυμιάματος θλίψης,
Δέντρο φύλλων κοφτερών,
Εν’ ανυπόμονο ψηλό καράβι,
Φαρέτρα έξοχων βελών.
Τι είναι το στήθος σας για εμένα;
Λουλούδι νέας προσευχής,
Ποίημα...
Το σώμα σου, Αλκιβιάδης Μαλλίδης
Τι βρήκα στην κοιλάδα της παλάμης σου;
Τι βρήκα στην κοιλάδα της κοιλιάς σου;
Τι βρήκα στην κοιλάδα των μοιρών σου;
Βρήκα το τριανταφυλλένιο σώμα
λυπημένο
Σε ένα ατακτοποίητο...
Το σπίτι, Μάρα Μπολανάκη
Το ερωτικό τραγούδι μας
να ενώνει τους ανθρώπους
που κοιμήθηκαν χώρια
ο ένας από τον άλλον.
*Το σπίτι, Μάρα Μπολανάκη
Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ Άλντινγκτον
Ήσουν εκείνο το μακρινό σικελικό φλάουτο
Που πονά τη σκέψη μας ακόμα και τώρα.
Ήσουν οι νότες
Μίας απόμακρης ευφάνταστης θλίψης
Που κάποιοι ελάχιστοι έβρισκαν όμορφη.
*Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ...
Το γέλιο σου, Pablo Neruda
Γέλα στη νύχτα,
στη μέρα στο φεγγάρι,
γέλα στις στριφτές
στράτες του νησιού,
γέλα σ’ αυτό το άγαρμπο
αγόρι που σ’ αγαπά,
μα όταν ανοίγω τα μάτια και τα κλείνω,
όταν...
Επιγραφή, Erich Fried
Πες πού να χαράξω
τʼ όνομά σου;
Στον ουρανό;
Είναι τόσο ψηλά
Στα σύννεφα;
Είναι τόσο φευγαλέα
Στο δέντρο
που κόβεται και καίγεται;
Στο νερό
που παρασύρει τα πάντα;
Στο χώμα
που ποδοπατείται
και μέσα του...














