Αρχική Ετικέτες Το Ποίημα της Ημέρας

Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα |Οδυσσέας Ελύτης

Είμαι ένας απλός, καθημερινός, αισιόδοξος άνθρωπος. Αλλά, δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα. Τα παράθυρα βρίσκονται εκεί για να ταξιδεύουν τη ματιά. Για ν’ αποκαλύπτουν ορίζοντες. Για να...

Η ώρα του θανάτου |Pablo Neruda

Σαν φτάσει η ώρα του θανάτου θα ʼθελα τʼ ακριβά σου χέρια νʼ αγγίξουν τα ματόφυλλά μου κι ας είναι για στερνή φορά.   Να ζεις και να γλυκανασαίνεις το...

Ποῦ εἶσαι |Τάσος Λειβαδίτης

Ἔβρεχε ἐκεῖνο τὸ βράδυ, ἔβρεχε ἀνέβηκα τὰ σκαλιὰ κανεὶς στὴν κάμαρα Ἔβρεχε; ἔτρεμε στ᾿ ἀνοιχτὸ παράθυρο ἡ κουρτίνα Ἔβρεχε… «Φεύγω μὴ ζητήσεις νὰ μὲ βρεῖς. Ἀγαπῶ ἄλλον!», ἔγραφε Ἀγαπῶ...

Ίσως η πιο αγαπημένη |Julio Cortazar

Μου έδωσες την κακοκαιρία την ελαφριά σκιά του χεριού σου περνώντας από το πρόσωπό μου. Μου έδωσες το κρύο, την απόσταση, τον πικρό καφέ τα μεσάνυχτα ανάμεσα σε άδεια...

Μόνος χωρίς αμφιβολία για το τέλος… |Χάρης Βλαβιανός

Μόνος χωρίς αμφιβολία για το τέλος. Η σάρκα μου τρυφερή για το μαχαίρι Σου. Το σχέδιο αυτό ούτε δικό Σου ούτε δικό μου και η αποτίμηση της τέφρας ούτε...

ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΟΞΟΛΟΓΗΜΑ (A CONCEIT) |Maya Angelou

Δώσ’ μου το χέρι σου   Κάνε χώρο για μένα Για να σε οδηγήσω Και να σ’ ακολουθήσω Πέρα απ’ αυτή τη λύσσα Της ποίησης.   Άσε τους άλλους να ’χουν Την ιδιαιτερότητα Των...

Μεταρσίωση |Νικηφόρος Βρεττάκος

Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα, λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό. Τις ζώνες γύρω του έσπασε και ανατινάζεται θερμό το πνεύμα...

Ε ρ ω τ ι κ ό |Γιώργος Μαρκόπουλος

Κουβαλώ την ισοπεδωτική οργή της πλημμύρας. Δεινόσαυρος ή τερατόμορφο κουνέλι με την κουφαμάρα του προϊστορικού ζώου στάθηκα στην καρδιά σου στα χαλάσματα μετά την καταιγίδα και κοίταζα.  

Αλλήλων τα βάρη |Κική Δημουλά

Να βρέχει θέλω όταν. Όχι δυνατά. Μίζερα να βρέχει, αποτυχημένα όχι παραπάνω από σταγόνες σαν εκείνες που συμπαραστάθηκαν σε κάθε λιγοστό σημείο της ζωής μου σταγόνες θέλω να μεταφέρουν στον ώμο...

Σὲ περιμένω παντοῦ |Τάσος Λειβαδίτης

Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου, μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου. Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά. Μὰ ἡ...

Top

Η Άνοιξη πάνω απ’ την πόλη (ξανά) |Χ.Ν. Τσιρώνης

Πάνε μέρες τώρα που τους παρατηρώ από το παράθυρο μου. Οι βλάμηδες φωνάζουν λες κι απόμεινε έστω και μια αφορμή στον κόσμο να στοιχηματίσει...