Αρχική Ετικέτες Το Ποίημα της Ημέρας

Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

ΑΠ’ ΤΟΝ ΚΗΠΟ, Anne Sexton

(FROM THE GARDEN)   Έλα, αγάπη μου, Συλλογίσου τους κρίνους. Έχουμε λίγη πίστη. Μιλάμε πάρα πολύ. Κάνε πέρα τη μπουκιά σου από λέξεις Κι έλα μαζί μου να παρατηρήσουμε Τους κρίνους ν’...

Ἐλεωνόρα, Νίκος Εγγονόπουλος

(πρόσθια ὄψις) Τὰ µαλλιά της εἶναι σὰν χαρτόνι καὶ σὰν ψάρι τὰ δυό της µάτια εἶναι σὰν ἕνα περιστέρι τὸ στόµα της εἶναι σὰν τὸν ἐµφύλιο πόλεµο (στὴν Ἱσπανία) ὁ λαιµός της...

Ερωτικό Σονέτο, Pablo Neruda

Δε σ’ αγαπώ σαν να ‘σουν ρόδο αλατιού, τοπάζι, σαΐτα από γαρούφαλα που τη φωτιά πληθαίνουν: σ’ αγαπώ ως αγαπιούνται κάποια πράγματα σκούρα, μυστικά, μέσ’ από την...

Μιλούσες για Πράγματα, Γιώργος Σεφέρης

Μιλοῦσες γιὰ πράγματα ποὺ δὲν τἄ ῾βλεπαν κι αὐτοὶ γελοῦσαν Ὅμως νὰ λάμνεις στὸ σκοτεινὸ ποταμὸ Πάνω νερὰ Νὰ πηγαίνεις στὸν ἀγνοημένο δρόμο Στὰ τυφλά, πεισματάρης Καὶ νὰ γυρεύεις...

Να μείνει, Κωνσταντίνος Καβάφης

Η ώρα μια την νύχτα θάτανε, ή μιάμισυ. Σε μια γωνιά του καπηλειού· πίσω απ’ το ξύλινο το χώρισμα. Εκτός ημών των δυο το μαγαζί όλως διόλου άδειο. Μια...

Δεν έχεις τι να χάσεις, Κική Δημουλά

Καλὰ τὰ βγάζει πέρα ἡ μοναξιὰ φτωχικὰ ἀλλὰ τίμια. Ἀλλοῦ κοιμᾶται αὐτὴ κι ἀλλοῦ τὸ ἐγκρατὲς σκεπτικὸ ἐάν.   Μόνο καμιὰ φορὰ σὲ πειραματισμοὺς τὴν παρασύρει ἡ περιέργεια - ὄφις προγενέστερος καὶ πιὸ...

Τα μάτια σου ανεβαίνουν, Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Τα μάτια σου ανεβαίνουν εντός μου πλημμυρίζοντας μες στον ψιθυρισμό του δάσους και στο δρόμο καθώς μετεωρίζεσαι ίδιο πουλί θαλασσινό γιατί μόνον εσύ ξανοίγεις και ρημάζεις δρόμους   γιατί...

Μια ερωτική επιστολή, Julio Cortazar 

Όλα όσα από σένα θα ήθελα είναι τόσο λίγα κατά βάθος γιατί κατά βάθος είναι όλα, αυτά τα πράγματα του τίποτα, καθημερινά, η μυρωδιά του κορμιού σου, αυτό που...

H σάρκα, Τίτος Πατρίκιος

__________________________________________________ Η σάρκα μου πάντα πονάει στα χτυπήματα, πάντοτε χαίρεται στα χάδια. Ακόμα τίποτα δεν έμαθε.   *  (“Αντιδικίες”, 1955) __________________________________________________

Μια νύχτα, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Η κάμαρα ήταν πτωχική και πρόστυχη, κρυμένη επάνω από την ύποπτη ταβέρνα. Απ' το παράθυρο φαίνονταν το σοκάκι, το ακάθαρτο και το στενό. Από κάτω ήρχονταν η φωνές...

Top

Δυο Ποιήματα, Παναγιώτης Ράμμης

ΟΥΡΑΝΟΔΡΟΜΙΑ     Δελφίνια  τα  σύννεφα  ταξιδεύουν  στο  ουράνιο  πέλαγος. Ο  χειμώνας  προχωρεί  βαρύθυμος  μ’  έναν  κουτσό  μήνα καθώς  κρατά  τα  χρυσά  δεκανίκια  του  ήλιου.   Είμαστε  μωρά  που  ο  άνεμος ...