Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Δεν κοιταχτήκαμε τα μάτια μας στο ίδιο όνειρο ήταν ανοιχτά συναντηθήκαμε.   *Φιλί, Αργύρης Χιόνης (Απόπειρες φωτός, 1966)

Ι. Τὸ σῶμα -λέει- στὴ γενική: τοῦ σώματος καὶ γενικὰ τὸ σῶμα ἄλλη λέξη πυκνότερη δὲν ἔχω παίρνω τὴ νάϋλον σακούλα μπαίνω στὰ λαϊκὰ ἑστιατόρια μαζεύω ψαροκόκαλα γιὰ τὶς ἄγριες γάτες τῆς...

Θυμᾶσαι τὶς νύχτες; Γιὰ νὰ σὲ κάνω νὰ γελάσεις περπατοῦσα πάνω στὸ γυαλὶ τῆς λάμπας. «Πῶς γίνεται αὐτό;» ρώταγες. Μὰ ἦταν τόσο ἁπλὸ ἀφοῦ μ᾿ ἀγαποῦσες     *Σὲ μιὰ...

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ' ακούς Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ' ακούς Μες στη μέση της θάλασσας Από μόνο το θέλημα της αγάπης,...

Όταν συναντάς άγνωστη λέξη ανατρέχω στο λεξικό για την ακριβή σημασία. Πίσω κι εγώ στα θρανία. Ασφυκτικό το πάθος για γνώση. Αν και οι λέξεις δεν είναι ποτέ μονάχα όσα...

Ό, τι έχω δικό σου. Μην βλέπεις τα μάτια μου που γεμίζουν χαρά Που τα χέρια μου τρέμουν σαν πουλιά φοβισμένα Που πλέουνε μέσα στο φως τα...

Αν δε σε περιγράψω στο βλέμμα μου, πώς να υπάρξεις, Αν δεν εικονίσω την εικόνα σου. Αν δε σε σχηματίσω στα χέρια μου, πώς να υπάρξεις, Αν...

Εγώ θέλω να σε παίρνω τηλέφωνο και να μην ξέρω τι θα σου πω, αλλά να μη με νοιάζει. Εγώ θέλω να μου μιλάς...

Ξετυλίγω την ιστορία μου, και σε κλείνω σπίτι, σε κοιμίζω. Τα φώτα του δρόμου χαμηλά. Μια εφημερίδα πεταμένη δείχνει τη διάθεση της στιγμής.   Μυγδαλιές ανθίζουν απότομα, οι αδελφές σου δακρύζουν. Εσύ...

Όταν κατεβαίνεις μετά τον έρωτα ζυγιάζεσαι, ώρες σε κοιτώ να περνάς μια-μια τις σφαίρες του ορατού και ξέροντας την Κόλαση να ξαναγυρίζεις στη γη. Τα μπλε και τα αεράκια μισοπεθαίνον στα...