Αρχική Ετικέτες Το Ποίημα της Ημέρας

Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

ΤΟ ΜΟΝΟ |Γιώργος Ιωάννου

Ανήκω πλέον σ’ όλα τα Ταμεία∙ πληρώνω Φόρο Καθαράς Προσόδου, Ταμείο Αρωγής, Ταμείο της Προνοίας, Υγειονομική Περίθαλψη, Έκτακτη Εισφορά, Μετοχικό Ταμείο, για δυο λόγους, Ταμείο της Συντάξεως, Ταμείο Ασφαλείας. Τώρα...

Μέσα κι έξω |Διονύσης Καψάλης

Τώρα εδώ, στης τύχης τα γραμμένα, ποιος θα μας πει τι ήταν όλο αυτό· δεν έχει δρόμους για να ονειρευτώ, κατώφλι να κρυφτώ λίγο από μένα.   Τώρα που...

Δεν έφταιγεν ο ίδιος |Μανόλης Αναγνωστάκης

Δεν έφταιγεν ο ίδιος, τόσος ήτανε η εποχή, τα βάρη, οι συνθήκες κι άλλοι την πάθανε που τότε είπαν το ναι και δεν ακούσανε των παλιών τις...

Ίχνη στο χιόνι |Γιώργος Βέης 

Δεν τρέμει, δεν ονειρεύεται πως είναι τάξη δεν ξέρει από φαντασμαγορίες ούτε αποθέωση γνωρίζει ο ασβός στο χιόνι είναι το πεπρωμένο  

Έρωτας |Ντίνος Χριστιανόπουλος

Το χειμώνα χωνόμασταν σ’ ένα γιαπί∙ το είχαμε σα δικό μας∙ ανάλογα με τον καιρό αλλάζαμε δωμάτιο.   Την άνοιξη στρώναμε το στρατιωτικό σου μπουφάν∙ οι εξοχές της Σταυρούπολης μοσκοβολούσαν θυμάρι.  

Τα παράθυρα |Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ για νάβρω τα παράθυρα. – Οταν ανοίξει ένα παράθυρο θάναι παρηγορία. – Μα τα παράθυρα δεν...

Το Τίμημα |Χαριτίνη Ξύδη

Σ’ έπλασα έτσι Τη φανταστική μου αγάπη Τη μόνη παντοτινή   Και στις πλάτες της αγάπης αυτής Της φανταστικής Στήριξα εκατοντάδες στίχους Που προορίζονταν Για μια Αμείλικτη πραγματικότητα.   (Λαικά & Μπλουζ, Εκδόσεις Μετρονόμος 2018)

Σοφά λόγια παράδοσης |Γεώργιος Γκρίνιας

Κάρπισαν από τώρα οι κυδωνιές κι ας είναι αρχές Αυγούστου. Ένα λαϊκό ρητό λέει πως όταν τόσο νωρίς καρπίζουν είναι σημάδι ότι ακολουθεί δύσκολος χειμώνας.   Ίσως σε ξαναερωτευτώ.  

Τη νύχτα που κοιμήθηκες |Cesare Pavese

Ακόμα και η νύχτα σου μοιάζει, η μακρινή νύχτα που θρηνεί σιωπηλά, μέσα στα βάθη της καρδιάς, και τ’ άστρα περνάνε κουρασμένα. Ένα μάγουλο ακουμπάει σ’ ένα άλλο...

Ποτέ και Πάντα |Σιγούρος Μαρίνος

Μην πεις πως θε να μ’ αγαπάς αιώνια, σαν δεν ξέρεις ποιοι σπόροι πέφτουν στην ψυχή κι αγάπες νέες ανθίζουν· μην πεις πως θα λησμονηθώ, κι...

Top