Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Όταν συναντάς άγνωστη λέξη ανατρέχω στο λεξικό για την ακριβή σημασία. Πίσω κι εγώ στα θρανία. Ασφυκτικό το πάθος για γνώση. Αν και οι λέξεις δεν είναι ποτέ μονάχα όσα...

Ό, τι έχω δικό σου. Μην βλέπεις τα μάτια μου που γεμίζουν χαρά Που τα χέρια μου τρέμουν σαν πουλιά φοβισμένα Που πλέουνε μέσα στο φως τα...

Αν δε σε περιγράψω στο βλέμμα μου, πώς να υπάρξεις, Αν δεν εικονίσω την εικόνα σου. Αν δε σε σχηματίσω στα χέρια μου, πώς να υπάρξεις, Αν...

Εγώ θέλω να σε παίρνω τηλέφωνο και να μην ξέρω τι θα σου πω, αλλά να μη με νοιάζει. Εγώ θέλω να μου μιλάς...

Ξετυλίγω την ιστορία μου, και σε κλείνω σπίτι, σε κοιμίζω. Τα φώτα του δρόμου χαμηλά. Μια εφημερίδα πεταμένη δείχνει τη διάθεση της στιγμής.   Μυγδαλιές ανθίζουν απότομα, οι αδελφές σου δακρύζουν. Εσύ...

Όταν κατεβαίνεις μετά τον έρωτα ζυγιάζεσαι, ώρες σε κοιτώ να περνάς μια-μια τις σφαίρες του ορατού και ξέροντας την Κόλαση να ξαναγυρίζεις στη γη. Τα μπλε και τα αεράκια μισοπεθαίνον στα...

Μου γύρισες την πλάτη και γδύθηκες έτσι όπως γδύνονται όσοι γνωρίζουν την αφή του ροδοπέταλου και πώς τρεμίζουν τα νερά του Αμούρ όταν φυσάει ο αέρας.   Κοίταξέ με,...

Μόνο για σένα μπορώ ν’ αλλάξω και να θυσιάσω μια ολόκληρη ζωή ακόμα κι αν δεν βλέπεις πως η αγάπη υπάρχει ήδη και στο αόρατο γιατί καταλαβαίνω ότι θέλεις να δεις ακόμα και...

Το παράθυρο ανοίχτηκε και πάλι Η σιωπή της νύχτας μού ξαναθύμισε κοιμισμένα πλακόστρωτα και περιβόλια κι αυτή τη μουσική που κάνει τη σιωπή και κλαίει   Δεν ξέρω αν...

μαθήματα ζωής χωρίς εσένα   σε άδεια ερημικά πλάνα στα ίδια παγωμένα νερά   έγινα πέτρα και φως προσπαθώντας να ακουμπήσω για λίγο τη μακρινή απουσία σου   ακόμη λείπεις   *Μαθήματα ζωής χωρίς εσένα, Σταύρος Σταυρόπουλος