Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Θέλω να γράψω ποιήματα ηλιόλουστα επάνω στα ακρογιάλια των χεριών σου Θέλω να γράψω ποιήματα αχτένιστα επάνω στο αχτένιστο κεφάλι σου Θέλω να γράψω ποιήματα αδέσποτα Μισολιωμένα στο κατάξανθό...

Τώρα μὲ τὴ δική σου ἀναπνοὴ ρυθμίζεται τὸ βῆμα μου κι ὁ σφυγμός μου. Δυὸ μῆνες ποὺ δὲ σμίξαμε. Ἕνας αἰῶνας κι ἐννιὰ δευτερόλεπτα. Τί νὰ τὰ κάνω τ᾿ ἄστρα ἀφοῦ λείπεις; *Γυμνό...

Το ερωτικό τραγούδι μας να ενώνει τους ανθρώπους που κοιμήθηκαν χώρια ο ένας από τον άλλον.     *Το σπίτι, Μάρα Μπολανάκη

Η διάρκεια είναι πάθος. Ιδιαίτερα στην αγάπη. Σου το λέω εγώ που αγαπώ τόσους ανθρώπους επί τόσα χρόνια χωρίς να το ξέρουν. Μεταξύ μας για μένα τους αγαπώ. Μου κάνει...

Δεν ξέρεις πότε αρχίζει ο έρωτας. Με ποια κίνηση, με ποια σιωπή. Ένα αναμμένο κερί, ένα κομμάτι μουσικής. Δεν ξέρεις πότε γίνεται. Ξέρεις όμως πότε έγινε. Θαρρείς πως...

Την αγαπούσε, τον αγαπούσε. Τα φιλιά του ρούφηξαν ολάκερο το παρελθόν και το μέλλον της ή το προσπάθησαν Αυτή η μόνη του όρεξη Τον δάγκωσε, τον ροκάνισε,...

υπάρχουν οι έρωτες που πέθαναν στην ώρα τους και είτε διάβηκαν την πόρτα και γίνηκαν αγάπη ή πάλι αστόχησαν και χάθηκαν στη λήθη   μα υπάρχουν και Εκείνοι...

Η μόνη μου γαλήνη είναι ότι αυτό το δικαίωμα να σ’ αγαπώ μέχρι τα τρίσβαθα της ψυχής, δεν μπορεί να μου το αμφισβητήσει και να μου το...

Ανάμεσα μας δεν μπορεί να υπάρξει άνθρωπος, δεν μπορεί να υπάρξει κάποια υπόθεση χρόνου ή ακόμη ο άνεμος, ανάμεσα μας υπάρχει μόνο η γνωστή σιωπή, μια τυφλή απόσταση, ανώνυμα νεφελώματα, ένα αρνητικό...

Τα ποιήματα που έζησα στο σώμα σου σωπαίνοντας, θα μου ζητήσουν, κάποτε, όταν φύγεις, τη φωνή τους.   Όμως εγώ δε θα ’χω πια φωνή να τα...