Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

υπάρχουν οι έρωτες που πέθαναν στην ώρα τους και είτε διάβηκαν την πόρτα και γίνηκαν αγάπη ή πάλι αστόχησαν και χάθηκαν στη λήθη   μα υπάρχουν και Εκείνοι...

Η μόνη μου γαλήνη είναι ότι αυτό το δικαίωμα να σ’ αγαπώ μέχρι τα τρίσβαθα της ψυχής, δεν μπορεί να μου το αμφισβητήσει και να μου το...

Ανάμεσα μας δεν μπορεί να υπάρξει άνθρωπος, δεν μπορεί να υπάρξει κάποια υπόθεση χρόνου ή ακόμη ο άνεμος, ανάμεσα μας υπάρχει μόνο η γνωστή σιωπή, μια τυφλή απόσταση, ανώνυμα νεφελώματα, ένα αρνητικό...

Τα ποιήματα που έζησα στο σώμα σου σωπαίνοντας, θα μου ζητήσουν, κάποτε, όταν φύγεις, τη φωνή τους.   Όμως εγώ δε θα ’χω πια φωνή να τα...

Έχω μάτια γιατί βλέπουν εσένα έχω αυτιά γιατί εσένα ακούν Στόμα έχω γιατί φιλά εσένα Έχω άραγε τα ίδια μάτια και αυτιά εσένα σαν δεν βλέπουν δεν ακούν; Το στόμα άραγε το ίδιο σαν...

Δεν θα ‘μαστε ποτέ Αυτό που είμαστε στιγμιαία Αλλ’ είναι θρίαμβος Αυτή η σταθερή απώλεια     *Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ

Η ζωή θα ήταν ίσως πιο εύκολη αν δε σε είχα ποτέ συναντήσει   Λιγότερος θρήνος κάθε φορά που πρέπει να χωριστούμε Λιγότερος φόβος μπροστά στον επόμενο και στον μεθεπόμενο χωρισμό.   Κι...

Αυτό που κάνουμε, το κάνουμε γιατί δεν γίνεται να μην το κάνουμε· όσο πιο λίγα κάνουμε, τόσο λιγότερο ξεστρατίζουμε· οι υψηλές επιδόσεις, οι υπερβολικές προσπάθειες μας απομακρύνουν από...

Κουβαλώ την καρδιά σου μαζί μου (την κουβαλώ στην   καρδιά μου) δεν είμαι ούτε στιγμή χωρίς αυτήν (όπου πηγαίνω εκεί πας, καλή μου· και ό,τι καμώνεται από...

της Magali, της Τατιάνας   Ι Ν’ ακούς πάντα Ν’ ακούς το μεγάλωμα της νύχτας Ν’ ακούς των χεριών τον ψαλμό το ξεκόλλημα της πέτρας απ’ τον τοίχο Ν’ ακούς...