Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Το ερωτικό τραγούδι μας να ενώνει τους ανθρώπους που κοιμήθηκαν χώρια ο ένας από τον άλλον.     *Το σπίτι, Μάρα Μπολανάκη

Η διάρκεια είναι πάθος. Ιδιαίτερα στην αγάπη. Σου το λέω εγώ που αγαπώ τόσους ανθρώπους επί τόσα χρόνια χωρίς να το ξέρουν. Μεταξύ μας για μένα τους αγαπώ. Μου κάνει...

Δεν ξέρεις πότε αρχίζει ο έρωτας. Με ποια κίνηση, με ποια σιωπή. Ένα αναμμένο κερί, ένα κομμάτι μουσικής. Δεν ξέρεις πότε γίνεται. Ξέρεις όμως πότε έγινε. Θαρρείς πως...

Την αγαπούσε, τον αγαπούσε. Τα φιλιά του ρούφηξαν ολάκερο το παρελθόν και το μέλλον της ή το προσπάθησαν Αυτή η μόνη του όρεξη Τον δάγκωσε, τον ροκάνισε,...

υπάρχουν οι έρωτες που πέθαναν στην ώρα τους και είτε διάβηκαν την πόρτα και γίνηκαν αγάπη ή πάλι αστόχησαν και χάθηκαν στη λήθη   μα υπάρχουν και Εκείνοι...

Η μόνη μου γαλήνη είναι ότι αυτό το δικαίωμα να σ’ αγαπώ μέχρι τα τρίσβαθα της ψυχής, δεν μπορεί να μου το αμφισβητήσει και να μου το...

Ανάμεσα μας δεν μπορεί να υπάρξει άνθρωπος, δεν μπορεί να υπάρξει κάποια υπόθεση χρόνου ή ακόμη ο άνεμος, ανάμεσα μας υπάρχει μόνο η γνωστή σιωπή, μια τυφλή απόσταση, ανώνυμα νεφελώματα, ένα αρνητικό...

Τα ποιήματα που έζησα στο σώμα σου σωπαίνοντας, θα μου ζητήσουν, κάποτε, όταν φύγεις, τη φωνή τους.   Όμως εγώ δε θα ’χω πια φωνή να τα...

Έχω μάτια γιατί βλέπουν εσένα έχω αυτιά γιατί εσένα ακούν Στόμα έχω γιατί φιλά εσένα Έχω άραγε τα ίδια μάτια και αυτιά εσένα σαν δεν βλέπουν δεν ακούν; Το στόμα άραγε το ίδιο σαν...

Δεν θα ‘μαστε ποτέ Αυτό που είμαστε στιγμιαία Αλλ’ είναι θρίαμβος Αυτή η σταθερή απώλεια     *Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ