ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Περιοδικό Μετρονόμος (τχ.75-76)

Αφιέρωμα στη Φλέρυ Νταντωνάκη

Επιμέλεια: Αντώνης Μποσκοΐτης
Artwork εξωφύλλου: Πέτρος Παράσχης

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του Μετρονόμου με ένα πλούσιο αφιέρωμα στη Φλέρυ Νταντωνάκη. Το επιμελήθηκε ο Αντώνης Μποσκοΐτης, δημιουργός του ντοκιμαντέρ «Φλέρυ – Τρελή του φεγγαριού» (2001), ο οποίος ακόμη και σήμερα συνεχίζει να συγκεντρώνει οποιοδήποτε υλικό έχει σχέση με τη μούσα του Μεγάλου Ερωτικού. Μέρος του υλικού αυτού παρουσιάζεται στις σελίδες του τεύχους, και όπως σημειώνει ο ίδιος: «το παραδίδω με τη λαχτάρα ενός αρθρογράφου που γράφει σαν να γυρίζει ακόμη ένα ντοκιμαντέρ».

Στο ίδιο τεύχος και ένα μικρό αφιέρωμα στον Μίλτο Σαχτούρη που είχε φροντίσει ο αγαπημένος φίλος και συνεργάτης του περιοδικού Λευτέρης Ξανθόπουλος (1945 – 2020) και μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει το ανέκδοτο ποίημα «Ή Άνοιξη εφέτος» και μία ανέκδοτη επιστολή του Μίλτου Σαχτούρη στον Αλέκο Φασιάνο.

Περιεχόμενα τεύχους

Φλέρυ Νταντωνάκη 
Επιμέλεια – κείμενα: Αντώνης Μποσκοΐτης

  • «Φλέρυ – Τρελή του φεγγαριού»
  • Μουσικό οδοιπορικό
  • Η ιστορία του πρώτου δίσκου της Φλέρυς Νταντωνάκη
  • Είπαν για τη Φλέρυ Νταντωνάκη
  • Οι ανέκδοτες ηχογραφήσεις της Φλέρυς Νταντωνάκη σε υλικό του Μάνου Χατζιδάκι
  • Σταύρος Ξαρχάκος – Φλέρυ Νταντωνάκη
  • Όταν η Φλέρυ Νταντωνάκη τραγούδησε Νίκο Κυπουργό
  • Γιώργος Σταυριανός – Φλέρυ Νταντωνάκη
  • Η Φλέρυ Νταντωνάκη στον Μεγάλο Ερωτικό, του Αλέξη Λιόλη
  • To σπάνιο άλμπουμ της Φλέρυς Νταντωνάκη με τα τραγούδια του Γιώργου Ποταμιάνου από το 1973, του Φώντα Τρούσα

Σελίδες για τον Μίλτο Σαχτούρη
Επιμέλεια: Λευτέρης Ξανθόπουλος

  • Βιογραφικό σημείωμα
  • «Η Άνοιξη εφέτος», ανέκδοτο ποίημα
  • «Ο Μίλτος Σαχτούρης στις 21 Απριλίου 1967», σχέδιο του Κυριάκου Ρόκου
  • Πώς να σταθώ σε ένα παράλογο συμπάν;, της Λίνας Τσουκαλά
  • Ανέκδοτη επιστολή του Μίλτου Σαχτούρη στον Αλέκο Φασιάνο
  • Φιλμογραφία
  • Δισκογραφία

Η ποιητική νοημοσύνη του Λευτέρη Ξανθόπουλου, του Κώστα Καναβούρη

Ιστορίες τραγουδιών, του Βασίλη Τραπέτσα

Για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, του Ηλία Γκρη

Αργυρώ Κεραμιδά – H… «όγδοη» νότα του μπουζουκιού!, του Νίκου Βουλανά

Γιώργος Σταυριανός – «Απαγορευμένες περιοχές», του Νίκου Φωτόπουλου

Swamp Blues Kara, του Αλέξανδρου Γερασίμου

Πίσω από τα όργανα: Ηλίας Κατελάνος, του Γιώργου Αλτή

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροἈπόκριση |Νικηφόρος Βρεττάκος
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.