Η Σχέση μας με τον Άλλον

(Μέρος δεύτερο)

Πόσες γυναίκες ή άνδρες, αναζητώντας τον λόγο των αποτυχιών τους στις σχέσεις δεν ανακάλυψαν ότι ερωτευόντουσαν ασυνείδητα εραστές οι οποίοι ανταποκρινόντουσαν στην εικόνα του πατέρα ή της μητέρας τους; Αναβίωναν έτσι τις προσδοκίες και τις απογοητεύσεις που είχαν υποστεί στην παιδική τους ηλικία, αναζητώντας μέσα από την αναπαραγωγή τους τη λύτρωση στους απέλπιδους έρωτες του τώρα.

Ας αναλογιστούμε: το ότι οι ανθρωποι όντως εξυμνούν τον έρωτα είναι κάτι πράγματι άξιο απορίας… Δεν έχουν κάνει κάτι για να τον κερδίσουν, είναι μια ενστικτώδης ορμή η οποία συνήθως υπόσχεται περισσότερο πόνο παρά χαρά, καθώς οι εραστές επαναλαμβάνουν τα ίδια σενάρια ξανά και ξανά, σαν ελαττωματικοί περιστρεφόμενοι δερβίσηδες.
Η αλήθεια είναι ότι όσο μεγαλύτερη ανάγκη έχεις τον έρωτα για να αγαπήσεις, τόσο μεγαλύτερα δεσμά και τοίχοι υψώνονται στην καρδιά σου. Το να κάνεις σχέσεις με μόνο κριτήριο και βοηθό τον έρωτα είναι σαν να περνάς τις εξετάσεις με σκονάκι. Το θέμα είναι να μπορείς να κάμψεις τις άμυνές σου και να αγαπήσεις συνειδητά – αγάπη είναι ο συνειδητός έρωτας, δίχως την τυφλή ερωτική ορμή και τις προβολές της εξιδανίκευσης προς το άλλο πρόσωπο, όταν επιτρέπεις στον άλλο και στον εαυτό σου να είναι άνθρωπος.

Είναι όμορφο να μοιράζονται και οι δύο τα ίδια ενδιαφέροντα, όμως αυτή η εξαρτητική προσκόλληση του ενός προς τον άλλον κάθε άλλο παρά φυσική μοιάζει. Μπορεί να μοιραζόμαστε οι δυο μας κοινά πεδία, όμως ταυτόχρονα οφείλει να διατηρεί ο καθένας τα ατομικά του ενδιαφέροντα. Έτσι διατηρούμε τη ζωντάνια μέσα στο γάμο. Οι εξωφρενικά εξωπραγματικές απαιτήσεις επιβάλλουν ένα κλειστό σύστημα όπου ο καθένας υποχρεώνεται να αντλεί τα πάντα από τον άλλον – κανένας τρίτος δεν επιτρέπεται να προσφέρει περισσότερο χιούμορ ή πνευματικά ενδιαφέροντα από τον σύζυγο ή τη σύζυγο και, αν κάτι τέτοιο συμβεί, τότε θα καλυφυθεί με έναν αέρα μυστικότητας. Στον συμβατικό γάμο έχει χαθεί εκείνο το είδος ελευθερίας που επιτρέπει να περνάμε καλά με άλλους ανθρώπους και υρίως με αυτούς που ανήκουν στο αντίθετο φύλo.

Όμως, όσα όμορφα πράγματα κι αν μοιραζόμαστε με τον σύντροφό μας, ουσιαστικά είμαστε και οι δύο μοναχικοί. Μέσα στη μοναχικότητά μας υπάρχουν πολλά που δεν μπορούμε να μοιραστούμε, επειδή ακριβώς είμαστε (όλοι και ο καθένας) μοναδικά πρότυπα ιδιαίτερων χαρακτηριστικών. Αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία ο σύντροφός μας κατά κανόνα ποτέ δε θα παρακινήσει συνειδητά να αναπτυχθούν, αποτελούν καίριο μέρος του εαυτού μας. Αν δεν καλλιεργηθούν θα απονεκρωθούν, με θλιβερό αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό της προσωπικότητάς μας και των δυνατοτήτων της. Και, προφανώς, αυτό αντανακλαστικά δημιουργεί έναν υπόγειο θυμό προς τον σύντροφό μας, θυμός ο οποίος δεν θα αργήσει να μετατραπεί σε κατάθλιψη και ψυχοσωματικές εκδηλώσεις που δηλώνουν μια ανοιχτή πληγή για το άτομο, περιορίζοντάς τις εν δυνάμει προοπτικές του.

 

*(Απόσπασμα από το βιβλίο «Γάμος ή χαμός» του Μιχαήλ Καρπαθίου από τις εκδόσεις iwrite.gr).

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΘανάσης Τζούλης
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας | 5/10/2018
Μιχαήλ Καρπαθίου
O Μιχαήλ Καρπαθίου είναι ιδρυτής του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Humanology και εμπνευστής της εκπαίδευσης Transpersonal – Synthetic- Mentoring. Είναι συγγραφέας – ειδικευμένος στη Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας και στην θεραπεία τραύματος στη Σωματική Ψυχοθεραπεία από το Ελληνικό Ινστιτούτο Νευροφυτοθεραπείας και Ανάλυσης Χαρακτήρα – Ε.Ι.Ν.Α. Ειδικότερα, έχει εκπαιδευτεί και εργαστεί στους τομείς: Σωματική Ψυχοθεραπεία, Ψυχοθεραπεία Gestalt, Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό (ΝLP), Life Coaching στο Mentoring Οργανισμών και Ανθρώπινου δυναμικού C.A.R.S (για την επίτευξη στόχων και την αρμονική λειτουργιά του ανθρώπινου δυναμικού), Προγονική Θεραπεία, Ψυχολογία της Συστημικής Αναπαράστασης (ατομική/ ομαδική), Ψυχογενετικό Σύστημα, Redecision Therapy για τη θεραπεία ζεύγους, συστήματα Ε.F.T, E.M.D.R NATURAL FLOW, BSFF TAT, κ.α. Επίσης, έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στην κινέζικη ιατρική, τη Θεραπευτική Διατροφολογία, στην Ωτική Νευροτροποποίηση, στην ομοιοπαθητική καθώς και σε αρχαία και νέα ενεργειακά συστήματα αυτογνωσίας και θεραπείας από διαφορετικές κουλτούρες, όπως Ταοϊσμό, Ζεν, Ταντρισμό, Σαμανισμό, Ψυχοπνευματική Ανάπτυξη των Ίνκα και έχει εργαστεί σε αυτό τον τομέα σε Ελλάδα, Ινδία και Κωνσταντινούπολη. Έχει ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, πάνω στη διάγνωση και θεραπεία ψυχικών διαταραχών, με εφαρμογή της νευροεπιστήμης, στη σωματική ψυχοθεραπεία και τη μουσικοθεραπεία, καθώς και στη διαχείριση κρίσεων στον γάμο και στο διαζύγιο. Είναι απόφοιτος του Κέντρου Ελευθέρων Σπουδών «Kirlian» με εξειδίκευση στη Βιοθεραπεία, στη Βιο-ενεργειακή ύπνωση και στο Shiatsu. Είναι σύμβουλος και εκπαιδευτής θεραπευτών στη Σεξουαλική Αλχημεία και Reiki Master. Τα τελευταία χρόνια, οργανώνει καινοτόμες ομάδες αυτογνωσίας για παιδιά και «Παιχνίδια Αυτογνωσίας», παντρεύοντας την Ανατολή με τη Δύση, το νου, το σώμα, το συναίσθημα, το παιχνίδι και την πνευματικότητα, μέσα από μια ολιστική προσέγγιση. Έχει γράψει τα βιβλία: «Σεξουαλική Αλχημεία», «Η επιλογή του ερωτικού συντρόφου», «Ονειρική επίγνωση», «Θεραπεία ζεύγους», «Διαλογισμός- μικρές τομές σε ένα μεγάλο ζήτημα», «Οδρόμος του ανώτερου άνδρα», «Το μυστικό της επιτυχίας», «Γάμος ή χαμός», «Η Ανατομία της Ανθρώπινης Ψυχής», «Η Τέχνη της Ευμάρειας και του Πλούτου», «Σεξουαλική Αναδημιουργία», «Ζεν» και «Ψαροκυνηγός» υπό έκδοση της iwrite.gr.