Η νοηματοδότηση στην οποία προσφεύγω για την ανάλυση της πραγματικότητας είναι η πρόσληψή της ως κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά κατασκευασμένης (και όχι φυσικής), ρευστής, πολλαπλής, μεταβαλλόμενης και διαρκώς επανασυγκροτούμενης. Συνεπώς, απορρίπτω την όποια κοσμοαντίληψη περί αντικειμενικότητας, καθολικότητας και ουσιοκρατίας. Με τη φωτογραφική μου δράση επιχειρώ να αποδομήσω τον στατικό, ουδέτερο και αναλλοίωτο στον χωροχρόνο κόσμο και να αποδώσω τις πραγματικότητες (και όχι την πραγματικότητα) που διακρίνω, να προσεγγίσω τα όριά τους και να ερμηνεύσω τις μεθόδους της μεταξύ τους διαλεκτικής.[1]
Επιστρατεύοντας μια αισθητική του εφήμερου, του δυνητικού, του χαλασμένου, της νοσταλγίας και της καλώς εννοούμενης προχειρότητας, ψάχνω κάθε φορά έναν τρόπο να κάνω τον κόσμο (τα αντικείμενα, τα υποκείμενα, τον χώρο, τον χρόνο) να λειτουργήσει υπέρ του αθέατου, του αποβεβλημένου, του μη σημαντικού, του περιττού και του μη αναμενόμενου.
Με ενδιαφέρει η ποικιλότροπη συνομιλία με όλα τα σημεία του περιβάλλοντος, η μερική (και ολική συχνά) αποδιοργάνωσή τους από τα θεωρούμενα ως σταθερά πλαίσιά τους και η αναπαράστασή τους μέσα από το πρίσμα, αλλά και την κουλτούρα της ρευστότητας, της υβριδικότητας και της ενδεχομενικότητας.
Η φωτογραφία, μια ενσώματη και πολλαπλή επιτελεστικότητα, δεν είναι παρά η ηχηρή σύνδεση του ιδιωτικού με το δημόσιο, η ασταθής και πειραματική συμπεριφορά του βλέμματος, ένας τρόπος πληθυντικής επανακατασκευής του κόσμου, η περιφορά μιας στιγμιαίας καταγραφής που επανανοηματοδοτεί την ίδια την έννοια και την πρακτική της αφήγησης.
* Όλες οι εικόνες που παρατίθενται ανήκουν στον Μιχάλη Κατσιγιάννη.
** Περισσότερα για το φωτογραφικό του έργο επιστρεφθείτε την σελίδα του: https://mkatsigiannis.blogspot.com/
Περισσότερα γι’ αυτό, βλ.: Κατσιγιάννης, M. (2026). Το ανήσυχο και υβριδικό βλέμμα της περιπλάνησης. Μιχάλης Κατσιγιάννης. Ανακτήθηκε 1 Απριλίου 2026, από: https://michaliskatsigiannis.blogspot.com/2026/01/blog-post_22.html και Κατσιγιάννης, M. (2026). Ριζωματικές επιτελέσεις στο πεδίο της τέχνης: ένας ανοικτός επαναπροσδιορισμός της τέχνης με το κοινωνικό. Χάρτης. Ανακτήθηκε 1 Απριλίου 2026, από: https://michaliskatsigiannis.blogspot.com/2026/04/blog-post.html
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
