Aυτό που διαφοροποιεί τους ανθρώπους είναι ο τρόπος με τον οποίο επεξεργάζονται, ερμηνεύουν μια φωτογραφία. Δημιουργείται ένα παράθυρο στην ψυχή που ζωντανεύει αισθήματα έλξης ή αποστροφής.

Η παρατήρηση µιας φωτογραφίας είναι µια αντιληπτική διαδικασία. ∆ηλαδή, µια διαδικασία βάσει της οποίας ο άνθρωπος εσωτερικεύει τις πληροφορίες του εξωτερικού του χώρου, ώστε να µπορέσει να αλληλεπιδράσει µε αυτόν. Οι Χατζησαββίδης και Γαζάνη επισηµαίνουν ότι: «Η αντίληψη είναι η ανάλυση των εισερχόµενων αισθητηριακών δεδοµένων, εντός του νοηµατικού πλαισίου της προηγούµενης αντιληπτικής εµπειρίας µας για τον κόσµο».(1)

       Στην φωτογραφία η οπτική αντίληψη είναι ένα εξαιρετικά ουσιώδες συστατικό. Αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, εξερευνώντας τον κόσμο με ένα δημιουργικό μέσο βοηθώντας την επικοινωνία, και την προσωπική ανάπτυξη.

       Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να έχει, σώνει και καλά, καλό γούστο. Άλλωστε, το καλό γούστο δεν είναι έμφυτη ικανότητα, και συνεπώς πριν κανείς αποχτήσει καλό γούστο με την αγωγή, την παιδεία και τη συνήθεια, είχε κατ’ ανάγκην κακό γούστο.(2)

       Φαίνεται μια απλή διαδικασία αλλά στην πραγματικότητα είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη που περιλαμβάνει μια σειρά από προηγούμενες γνώσεις, το πώς ερμηνεύουμε, επεξεργαζόμαστε τις πληροφορίες. Είναι απαραίτητο να αποκρυπτογραφήσουμε, να κατανοήσουμε και να αλληλεπιδράσουμε με αυτές.

 

“Η τέχνη σε κρατάει νέο, νομίζω, επειδή σε κρατάει διαρκώς αρχάριο, διαρκώς παιδί.”

Erica Jong, 1942-, Αμερικανίδα συγγραφέας

 

 


Πηγή:
Lee Tai Sing, “Computational Approaches”, στο Goldstein Bruce E. (ed), Encyclopedia of perception, California: SAGE Publications Inc., 2010, 278.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο|Pablo Neruda
Επόμενο άρθροΜέρος πρώτο
Είμαι η Βιβή Δασκαλοπούλου και ζω στην Αθήνα. Το ταξίδι μου στον κόσμο της φωτογραφίας ξεκίνησε από πολύ νωρίς, έκτοτε φωτογραφίζω συστηματικά και έχω πολλά να μάθω ακόμα. Άλλωστε το πού μπορεί να φτάσει ο καθένας ο χρόνος μόνο το καθορίζει. Μου αρέσει να δοκιμάζω χωρίς να κατατάσσω τον εαυτό μου σε μία κατηγορία προς το παρόν και χωρίς να βάζω ''ετικέτες''. Η φωτογραφία είναι δημιουργία, ένωση πολλών στοιχείων, είναι πάθος, είναι ένα απέραντο ταξίδι γεμάτο εκπλήξεις….. Για τον καθέναν από εμάς, η φωτογραφία σημαίνει κάτι το διαφορετικό. Αλληλεπιδρά με τις άλλες τέχνες, επηρεάζεται, μπορεί να συγκινήσει και το βασικότερο να ενεργοποιήσει διάφορα συναισθήματα. Όσο για μένα η σχέση μου με τη φωτογραφία λειτούργησε σαν προσωπικός τρόπος έκφρασης και διαφυγής από την πραγματικότητα, σαν ξύπνημα των αισθήσεων, των συναισθημάτων, των σκέψεων και σαν δυνατότητα μετάδοσης ιδεών.