πού πάμε μπαμπά; |ΖΑΝ-ΛΟΥΙ ΦΟΥΡΝΙΕ

Ο πατέρας δύο παιδιών με βαριά αναπηρία διηγείται τη ζωή του.

Ο πατέρας του βιβλίου γράφει για όσα δεν χάρηκε, για όσα δεν απέκτησε, για όσα δεν μπόρεσε. Ο Ζαν-Λουί δεν προσποιείται ηρωισμό, ούτε αποδέχεται με συμπάθεια τη μοίρα. Αντιθέτως, οικτίρει την τύχη του και ομολογεί την αποτυχία.

Παρόλα αυτά, ο Ζαν-Λουί καταφέρνει να φανεί μονάχα η αλήθεια μιας πραγματικότητας που κανείς δε θα επέλεγε. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια διηγείται στον αναγνώστη μια ζωή γεμάτη στερήσεις,  χωρίς να αξιώνει επαίνους, ενοχλημένος από τον ανθρώπινο οίκτο και τη μιζέρια.

Ο Ζαν-Λουί είναι πατέρας δύο παιδιών με βαριά αναπηρία και επιθυμεί να μην ξεχαστούν επειδή υπήρξαν διαφορετικά, μιλά για την αδικία του και θέλει να πει πως κατάφεραν, αν όχι κάτι σπουδαίο, να τον κάνουν να γελά.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.