Αρχική Ετικέτες Μελπομένη Τ. Λαζαρίδου

Ετικέτα: Μελπομένη Τ. Λαζαρίδου

Έναντι, Διονύσης Μοναστηριώτης

Όσο για σένα, θλίψη μη μιλάς Παράπονο κανένα να μην έχεις Αιώνες τώρα παίρνεις έναντι το πρώτο κλάμα της ζωής μας.  

Όταν η αγάπη σε καλεί, Χαλίλ Γκιμπράν

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά και απότομα. Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδόσου, μόλο που το...

Ο κροκόδειλος, Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι

’’Δεν ήταν όνειρο· ήταν η χειροπιαστή, αναμφισβήτητη πραγματικότητα. Αλλιώς, θα καθόμουν να τα διηγούμαι: Αλλά ας συνεχίσω…’’ Ο Κροκόδειλος αποτελεί ακόμη ένα έργο του Ντοστογιέφσκι...

Ως την αιωνιότητα

Μια μέρα θα δούμε καθαρά όλα γύρω μας μοιάζουνε δικά μας γιατί τους μοιάζουμε εμείς και επιτέλους θα ελευθερωθούμε από όλα εκείνα που νομίζουμε πως είμαστε,...

Γιώτα

Δεν υπάρχουν αυτονόητα. Όλοι αγαπούμε δυο τρείς… αλλά αυτό πράγματι αποτελεί μια ξέχωρη κουβέντα και μόνη… Κάποτε μου σύστησαν μια κοπέλα και είπαν τάχα πως πήγαινε μέσα της...

Για τον Σεπτέμβριο προτείνουμε Νικολάι Γκόγκολ…

Εάν οι μέρες σας κυλούν βιαστικές, σχεδόν βίαιες και δεν προλαβαίνετε να υπάρξετε, προτείνω να διαβάσετε Νικολάι Γκόγκολ. Όχι γιατί δεν απαιτείται βάθος σκέψης...

Ποίηση, ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ

χρειάζεται πολλή απελπισία δυσαρέσκεια και απογοήτευση για να γράψεις λίγα καλά ποιήματα. δεν μπορεί ο καθένας ούτε να την γράψει ούτε να την διαβάσει.  

ΠΟΙΗΣΗ’

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 2023 ΟΜΙΛΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ! ΠΡΟΣ ΤΙ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΤΑΚΑΡΑΥΓΗ, ΤΟ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟ ΠΑΘΟΣ, Η ΛΑΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ, Η ΑΝΑΜΟΧΛΕΥΣΗ ΜΙΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ, ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΑΝΙ ΠΡΟΣ ΤΙ Η...

Περί ποιήσεως, Μιχάλης Γκανάς

Κι εσύ που ξέρεις από ποίηση κι εγώ που δεν διαβάζω κινδυνεύουμε. Εσύ να χάσεις τα ποιήματα κι εγώ τις αφορμές τους.  

Ως το λαιμό, Γιώργος Ιωάννου

Δανείστηκα τη φωνή μιμήθηκα το βάδισμα. Μπήκα ως το λαιμό μέσα στην επιτήδευση. Ποτέ σα νέος δεν τραγούδησα στους δρόμους. Πήρα τους δρόμους νύχτα μόνο για την...

Top

Τζόκερ-Κόψαν και μοίρασαν, Γεωργία Τρούλη

Κάθισαν στο τραπέζι αντικριστά Άπλωσαν τα χέρια Πάνω στο ξύλο Έκρυβαν καλά τα χαρτιά σε λινά μανίκια Άφησαν στα μάτια μόνο το ασπράδι Το βλέμμα σε αναστροφή Ακούμπησαν  κατά λάθος...