Αρχική Ετικέτες Μελπομένη Τ. Λαζαρίδου

Ετικέτα: Μελπομένη Τ. Λαζαρίδου

Ἡ ἀπόφαση, Μανόλης Αναγνωστάκης

Εἶστε ὑπὲρ ἢ κατά; Ἔστω ἀπαντεῖστε μ᾿ ἕνα ναὶ ἢ μ᾿ ἕνα ὄχι. Τὸ ἔχετε τὸ πρόβλημα σκεφτεῖ Πιστεύω ἀσφαλῶς πὼς σᾶς βασάνισε Τὰ πάντα βασανίζουν στὴ ζωὴ Παιδιὰ...

Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα, Νικηφόρος Βρεττάκος

Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει. Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα στοὺς γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς μιλήσω...

Δεν ήρθαν, Κώστας Μόντης

Δεν ήρθαν οι θεατές που περιμέναμε, δεν ήρθαν οι θεατές που περίμεναν τ' αναμμένα φώτα και ματαιώθηκε η παράσταση και καθήσαμε μονάχοι στην πλατεία τριγυρισμένοι απ' τ' άδεια...

τρομερό όφελος

από τις αγωνίες όλες τις φοβισμένες κι από αισθήσεις εκείνες που εξουσιάζουν και ρημάζονται   δεν γνωρίζει το σώμα υποταγή, ευτελίζεται από ανάγκη, δεν έμαθε να αγαπά εκτός...

Καρδιά στήθους, Μάριο Μπενεντέτι

Επειδή σε έχω και όχι γιατί σκέφτομαι για σένα γιατί η νύχτα είναι ανοιχτή γιατί η νύχτα περνά και λέω αγάπη γιατί ήρθατε να συλλέξετε την εικόνα σας και...

Ὅταν μιὰν ἄνοιξη, Μανόλης Αναγνωστάκης

Ὅταν μιὰν ἄνοιξη χαμογελάσει θὰ ντυθεῖς μία καινούργια φορεσιὰ καὶ θὰ ῾ρθεῖς νὰ σφίξεις τὰ χέρια μου παλιέ μου φίλε Κι ἴσως κανεὶς δὲ σὲ προσμένει νὰ γυρίσεις μὰ...

Είσαι, Διονύσης Καρατζάς

Τόσο που σε κοιτάω δένω καρπός ωραίος και μέγας της ομορφιάς και της χαράς Το κορίτσι με το μεγάλο όνομα του λουλουδιού είσαι.  

ΕΝΟΧΗ

η ενοχή γεννιέται στην κοιλιά μας γίνεται ενόχληση και ανησυχία και πόνος στην πλάτη   νομίζουμε για χρόνια, περνάμε τις μέρες της ζωής μας έξω από το...

Αὐτοβιογραφία, Νικηφόρος Βρεττάκος

Μεταφέρω ἀπὸ τόπο σὲ τόπο τὴ λύπη μου, αὐτὸ τὸ καλύβι μὲ τὰ ἐλάχιστα πράγματα: τὰ χαρτιά, τὶς μνῆμες, τὶς πέννες μου. Τὸ πιὸ μεγάλο μου ἀπ᾿ ὅλα τὰ...

Αμέτρητοι μέσα μας κατοικούν, Φερνάντο Πεσσόα

Αμέτρητοι μέσα μας κατοικούν. Αν σκεφτώ ή αισθανθώ κάτι, αγνοώ Ποιος είναι αυτός που σκέφτεται ή αισθάνεται. Είμαι ο τόπος μόνο όπου σκέφτηκε ή αισθάνθηκε. Ψυχές περισσότερες από μία...

Top

Είναι αργά, όλα και πιο αργά, Antonio Tabucchi

Αν σου έγραφα εγώ ένα τέτοιο γράμμα, θα ήταν γραμμένο με λέξεις απλές, φθαρμένες από τη χρήση όσων ανθρώπων τις ξεστόμισαν... θα σου έγραφα...