Ετικέτα: Χρίστος Λάσκαρης

Ποτέ  μου δεν περίμενα ότι θα σε συνήθιζα τόσο πολύ.   Πως θα γυρίζω στο πλευρό Κι αμέσως Θα με παίρνει ο ύπνος.     *Ποτέ μου δεν περίμενα, Χρίστος Λάσκαρης

Σβήσε το φως Είναι αργά   Αργά για οτιδήποτε   *Χρίστος Λάσκαρης

Χώμα είμαστε Και στο χώμα θα πάμε   Τον ουρανό Για λόγους που εύκολα αντιλαμβάνεται Κανείς Τον επινοήσαμε.     Χώμα είμαστε, Χρίστος Λάσκαρης

Μην κάνεις έτσι, καρδιά μου. Δεν αξίζει Τους στεναγμούς σου τίποτα.    

Εἷναι ὡραῖο νά ὑπάρχεις στό πρωινό ἀκουμπισμένος.     Ἀλλά νά ὑπάρχεις δέν εἷναι εὒκολο.   Χρειάζεται μιά καρδιά ἀθώα.

Φιλιά εχτές. Και σήμερα το βασανιστικό άρωμά της.  

Τα χείλη της σε λόγια ερωτικά με παρασύρουν πάντοτε καθώς και τα μαλλιά της τα πολλά κι αμάζευτα. Μόνο τα χέρια της, έτσι δεμένα που σωπαίνουνε στο στήθος της, με...

Αυτό το ποίημα ποτέ δε θα το ξαναγράψω. Ποτέ δε θα περάσω απ’ τα ίδια φιλιά.   Ποιήματα 2009, Εκδόσεις Γαβριηλίδης.

Τον έρωτα τον ζει μες στα ποιήματα μα αν τον ρωτήσετε θα ’θελε και αυτός να τον ζούσε στο κρεβάτι.

Ἄνθρωποι ποὺ ταξιδεύουν μόνοι: κατὰ κανόνα σιωπηλοί, πιάνοντας θέση σὲ παράθυρο. Δὲν ἔχουνε ἀποσκευές, δὲν ἔχουνε κανέναν νὰ τοὺς περιμένει.   Συνέχεια κοιτάζουν ἔξω. Ἂν κάποιος τοὺς ρωτήσει ποῦ πηγαίνουνε, μοιάζουν σὰ...