Ετικέτα: Χρίστος Λάσκαρης

Σβήσε το φως Είναι αργά Αργά για ο, τιδήποτε.    

Τον έρωτα τον ζει μες στα ποιήματα   μα αν τον ρωτήσετε   θα ’θελε και αυτός να τον ζούσε στο κρεβάτι.    

Θ’ αρχίσω με τη λέξη έρωτας και θα τελειώσω με τη λέξη χώμα. Τις ενδιάμεσες, θαρρώ πως τις μαντεύετε.    

Τα χείλη της σε λόγια ερωτικά με παρασύρουν πάντοτε καθώς και τα μαλλιά της τα πολλά κι αμάζευτα. Μόνο τα χέρια της, έτσι δεμένα που σωπαίνουνε στο στήθος της, με...

Μέρες πάνω στις μέρες, κι από κάτω να στενάζει πλακωμένη μια ζωή.    

Μέσα σου να σκάβεις:   ξεθάβοντας μέρες παιδικές   για τρυφερά, εξαίσια ποιήματα.  

Θα τους δείτε το πρωί της Κυριακής -πηγαίνοντας για την εκκλησία- να πλένουν οικογενειακώς το αυτοκίνητο. Είναι οι άνθρωποι της πόλης που ετοιμάζονται. Θα βγούνε στην εξοχή. Θα πάνε...

Δὲν ἔγραψα ποτὲ ποιήματα. Ὅ,τι διαβάζετε, εἶναι ὁ τρόμος τῆς ψυχῆς μου. Δοσμένος σὲ παραλλαγές.    

Στην πρώτη επαφή που είχαμε, μιλήσαμε όπως δυο ξένοι για πράγματα διάφορα σχεδόν. Στη δεύτερη μπορώ να πω το ίδιο, με κάποια στη φωνή μας διαφορά, ένα χρωμάτισμα. Ώσπου στην...

Τον κέρδισε η σιωπή.   Είχε πολύ   μέσα στην Ποίηση βαδίσει.