Ετικέτα: Γιάννης Ρίτσος

Βιάζονταν πολύ να φιληθούν. Μπήκαν στο σπίτι. Κλείδωσαν. Τις δυο καρέκλες τις άφησαν στον κήπο. Όσο έλειπαν τα πουλιά οικειοποιήθηκαν τις καρέκλες τους, τις έκαναν σκάλες για...

Η αποστολή μου τέλειωσε κι ακόμη αργοπορώ. Αμφίρροπος ακόμη στέκω στη γέφυρα που μου χτίζει το βλέμμα σου. Ζητάς ν’ ακολουθήσεις τη σκιά μου που χάνεται μέσα στο φως σαν...

(απόσπασμα) Και εσύ έρωτα εκατόφυλλο πορφυρό μου ρόδο που γεννήθηκες μέσα από τις φλόγες, σαν έκαιγαν οι άπιστοι μια νύχτα δίχως σελήνη την Άγια Τράπεζα όπου φύλαγαν οι θνητοί τα μυστικά της...

Ι Θ' αφήσω την λευκή χιονισμένη κορυφή που  ζέσταινε  μ’ ένα γυμνό χαμόγελο   την απέραντη μόνωσή μου. Θα  τινάξω  απ’ τους  ώμους  μου  την  χρυσή   τέφρα  των  άστρων καθώς  τα  σπουργίτια τινάζουν  το...