Ετικέτα: Γιάννης Τρανίδης

Καθόμασταν στην αμμουδιά. Σε παραλία που βρισκόταν λίγο έξω από την πόλη. Ο ήλιος ήταν έντονος και μας έβλεπε κι εμείς τον βλέπαμε τυφλώνοντάς...

Συμβαίνει καθώς όταν οι όψεις πάλλονται και συσπώνται, ηδονίζονται και τελειώνουν. Λευκή στα σκέλια κιμωλία. Και με του προσώπου τα λακκάκια χαράδρες ιδρωμένες, ξεβράζοντας...

Άνθρωποι παραιτημένοι Στρέφουν τον δείκτη πυροβολώντας Εγκληματώντας σε μέρες και ήλιους Σε ασημοσκονισμένα σύννεφα προπαγάνδας Εκπυρσοκροτώντας σε πανσέληνες βραδιές Και σ’ άχραντα αστέρια Παραιτημένοι, κουρασμένοι Προτιμούν αντί για νάμα Τη σκόνη, αλκοόλ και...

Καθισμένος στο λευκό στερέωμα μιας αιώρας Που κάποιοι αποκαλούν ζωή, μετάβαση, θάνατο και ανάσταση. Το σήμαντρο χτυπάει την ακριβή ώρα του θανάτου της φύσης, Ενώ, οι πρώτες...

η γυναίκα ίσα που νοιώθει το θρόισμα της νύχτας είναι ντυμένη όμορφα, γιορτινά και το ανεπαίσθητο άγγιγμα του '22 γνέφει, καραδοκεί το φρικιαστικό γράπωμα του '22 το ``πειραγμένο`` ποτό του...