Ετικέτα: Μιχάλης Γκανάς

(Ποίημα του μεσονυκτίου) Μεσάνυχτα. Κάτι χλωρό κι αιφνίδιο σε ζυγώνει, σάλιο μικρού παιδιού ανθίζει στον αέρα κι όλο το σπίτι σκοτεινό. Βήματα και φωνές της μέρας τα ήπιε το σκοτάδι. Είναι...

Αυτοί παιδί μου δεν δεν σου χαρίζουν ούτε τη νύστα τους όλο δεν και δεν και δέν-τρο δεν φύτεψαν τα χέρια τους δεν χάιδεψαν σκυλί γατί πουλάκι...

Το μπλε που σε τυλίγει είναι η στάχτη του καμένου χρόνου. Φυσάει ένας αέρας, φέρνει φωτογραφίες και τετράδια. Από τα κάτω χρόνια. Εδώ γελάς, εδώ σωπαίνεις, εδώ σας πήρανε με φλας φοράς...