Αρχική Ετικέτες Νικηφόρος Βρεττάκος

Ετικέτα: Νικηφόρος Βρεττάκος

Χορικό, Νικηφόρος Βρεττάκος

Υπάρχουνε λύπες που κανείς δεν τις ξέρει. Υπάρχουνε βάθη που δεν τ΄ ανιχνεύει ο ήλιος. Όρη σιωπής περιβάλλουν τα χείλη. Και σιωπούν όλοι οι μάρτυρες. Τα μάτια...

Μάλωμα, Νικηφόρος Βρεττάκος

Κοίταξέ με στα μάτια. Τί έκανες; Ανεβαίνοντας πάνω στο λόφο που βλέπει πέρα απ΄ τον άνεμο, άργησες. Κλαίς; Γιατί δε μιλάς;   Τι σούλεγε ο ήλιος;  

Ολονυχτία, Νικηφόρος Βρεττάκος

Δε με κατάλαβες ̇ όλη τη νύχτα ήμουνα πλάι σου, προσπαθούσα να κλείσω τα παράθυρα, πάλευα-όλη νύχτα. Ο αγέρας επέμενε. Άπλωσα τότε τις παλάμες μου πάνω σου σαν δυο φύλλα...

Και φεύγοντας έρχεσαι, Νικηφόρος Βρεττάκος

Τώρα το ξέρεις: τα βουνά δε μπορούνε να μας χωρίσουν. Και φεύγοντας έρχεσαι. Και φεύγοντας έρχομαι. Δεν υπάρχει άλλος χώρος έξω απ΄ το χώρο μας. Κι ο...

Η αναμονή και το όνειρο, Νικηφόρος Βρεττάκος

Κοιτάζω την ώρα, δεν είναι να ρθείς. Γυρνώ το κλειδί στην πόρτα και παίρνω το πρώτο βιβλίο που δεν λέει τίποτα. Κι άξαφνα, εκέι που διαβάζω, απαλαίνει η...

Ὁ ἀγρὸς τῶν λέξεων, Νικηφόρος Βρεττάκος

Ὅπως ἡ μέλισσα γύρω ἀπὸ ἕνα ἄγριο λουλοῦδι, ὅμοια κ᾿ ἐγώ. Τριγυρίζω διαρκῶς γύρω ἀπ᾿ τὴ λέξη. Εὐχαριστῶ τὶς μακριὲς σειρὲς τῶν προγόνων, ποὺ δούλεψαν τὴ φωνή, τὴν τεμαχίσαν...

Ο άνθρωπος, ο κόσμος και η ποίηση, Νικηφόρος Βρεττάκος

Ανάσκαψα όλη τη γη να σε βρω. Κοσκίνισα μες την καρδιά μου την έρημο ήξερα πως δίχως τον άνθρωπο δεν είναι πλήρες του ήλιου το φως. Ενώ,...

Αὐτοβιογραφία, Νικηφόρος Βρεττάκος

Μεταφέρω ἀπὸ τόπο σὲ τόποτὴ λύπη μου, αὐτὸ τὸ καλύβιμὲ τὰ ἐλάχιστα πράγματα:τὰ χαρτιά, τὶς μνῆμες, τὶς πέννες μου.Τὸ πιὸ μεγάλο μου ἀπ᾿ ὅλατὰ...

Ο πράσινος κήπος, Νικηφόρος Βρεττάκος

Έχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσα, έναν ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου. Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα πού φτάνει...

Ας ζητήσουμε λίγα από το νέο χρόνο, Νικηφόρος Βρεττάκος

( 1 Ιαν. 1912 - 4 Αυγ. 1991 ) "...Ας ζητήσουμε λίγα από το νέο χρόνο. Την καλή αντάμωση μόνο."

Top

Εφήμεροι έρωτες |Γιώργος Βαφόπουλος

Η αγάπη μας αν πέθανε τίποτε δε σημαίνει, παλιά μου αγαπημένη. Οι αγάπες σαν πεθαίνουνε κ’ οι έρωτες σα σβήσουν, μια ανάμνηση αφήνουν. Μια ανάμνηση δυο γαλανών θολών...