Ετικέτα: Νικηφόρος Βρεττάκος
Πληρότητα, Νικηφόρος Βρεττάκος
Πριν έρθεις εσύ, ήρθαν οι μέλισσες
(σαν ένα σμήνος που αποκόπη απ ́ το φως)
με χαιρέτησαν.
Πριν έρθεις εσύ, όταν βγήκα στην πόρτα
Έστρεψαν όλα τα λουλούδια...
|Νικηφόρος Βρεττάκος
Αυτή η σιωπή, αυτή η γαλήνη
αυτή προπαντός η αγάπη.
Γελούν τα χείλη στις άκρες τους.
Μάλωμα, Νικηφόρος Βρεττάκος
Κοίταξέ με στα μάτια. Τί έκανες;
Ανεβαίνοντας πάνω στο λόφο που βλέπει
πέρα απ΄ τον άνεμο, άργησες.
Κλαίς;
Γιατί δε μιλάς;
Τι σούλεγε ο ήλιος;
Και φεύγοντας έρχεσαι, Νικηφόρος Βρεττάκος
Τώρα το ξέρεις: τα βουνά δε μπορούνε
να μας χωρίσουν. Και φεύγοντας έρχεσαι.
Και φεύγοντας έρχομαι. Δεν υπάρχει άλλος χώρος
έξω απ΄ το χώρο μας. Κι ο...
Η αναμονή και το όνειρο, Νικηφόρος Βρεττάκος
Κοιτάζω την ώρα, δεν είναι να ρθείς.
Γυρνώ το κλειδί στην πόρτα και παίρνω
το πρώτο βιβλίο που δεν λέει τίποτα.
Κι άξαφνα, εκέι που διαβάζω, απαλαίνει
η...
Ο άνθρωπος, ο κόσμος και η ποίηση, Νικηφόρος Βρεττάκος
Ανάσκαψα όλη τη γη να σε βρω.
Κοσκίνισα μες την καρδιά μου την έρημο ήξερα
πως δίχως τον άνθρωπο δεν είναι πλήρες
του ήλιου το φως. Ενώ,...
Αὐτοβιογραφία, Νικηφόρος Βρεττάκος
Μεταφέρω ἀπὸ τόπο σὲ τόπο
τὴ λύπη μου, αὐτὸ τὸ καλύβι
μὲ τὰ ἐλάχιστα πράγματα:
τὰ χαρτιά, τὶς μνῆμες, τὶς πέννες μου.
Τὸ πιὸ μεγάλο μου ἀπ᾿ ὅλα
τὰ...
Ο πράσινος κήπος, Νικηφόρος Βρεττάκος
Έχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσα, έναν
ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου.
Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα
πού φτάνει...
Θα βάλω σ’ ευθείες το φως, Νικηφόρος Βρεττάκος
Ανάσκαψα όλη τη γη να σε βρω.
Κοσκίνισα μες στην καρδιά μου, την έρημο,
ήξερα πως- δίχως τον άνθρωπο-
δεν είναι πλήρες του ήλιου το φως.
Ενώ τώρα,
Κοιτάζοντας...
Μαζεύω τα πεσμένα στάχυα, Νικηφόρος Βρεττάκος
Μαζεύω τα πεσμένα στάχυα να σου στείλω λίγο ψωμί· μαζεύω
με το σπασμένο χέρι μου ό,τι έμεινε απ’ τον ήλιο
να σου το στείλω να ντυθείς....







